Декапептил препаратымен емдеуді бедеулікті емдеуде тәжірибесі бар дәрігердің бақылауымен ғана бастау керек.
Арнайы ескертулер
ГнРГ агонистерін қолдану сүйектің минералды тығыздығының (СМТ) төмендеуіне әкелуі мүмкін. Еркектерде алдын-ала алынған деректер бисфосфонатты ГнРГ агонистімен бірге қолдану сүйек тінінің минералды тығыздығының жоғалуын төмендетуі мүмкін екенін көрсетеді. Препаратты остеопороздың даму қаупінің қосымша факторлары бар пациенттерде (мысалы, созылмалы алкоголизм, темекі шегу, құрысуға қарсы препараттар немесе глюкокортикостероидтар сияқты СМТ төмендететін препараттармен ұзақ мерзімді емдеу, отбасылық анамнездегі остеопороз, тамақтанудың бұзылуы) аса сақтықпен қолдану керек.
Сүйектің минералды тығыздығының жоғалуы
ГнРГ агонистерін 6 айлық емдеу курсында қолдану СМТ айына орта есеппен 1% төмендеуіне әкелуі мүмкін. СМТ әрбір 10% төмендеуі сыну қаупін 2-3 есе ұлғайтады.
Қолда бар деректер әйелдердің көпшілігінде емдеуді тоқтатқаннан кейін сүйек массасының қалпына келуі байқалады.
Ауыр остеопорозы немесе остеопороздың жоғары қауіп факторлары бар пациенттерде препаратты қолдану туралы деректер жоқ (мысалы, созылмалы алкоголизм, темекі шегу, құрысуға қарсы препараттар немесе кортикостероидтар сияқты СМТ төмендететін препараттармен ұзақ мерзімді емдеу, отбасылық анамнездегі остеопороз, тамақтанудың бұзылуы, мысалы, жүйкелік анорексия). Пациенттердің осы тобы үшін СМТ төмендеуі қауіпті болғандықтан, трипторелинмен емдеу туралы шешім толық тексеруден кейін және күтілетін емдеу пайдасы ықтимал қауіптен асып кеткен жағдайда ғана жеке қабылдануы керек. Бұл жағдайда СМТ төмендеуін болдырмау үшін қосымша шаралар қолданылуы керек.
Жүктілік мүмкіндігін болдырмау үшін емдеу басталғанға дейін репродуктивті жастағы әйелдерді мұқият тексеру қажет.
Сирек жағдайларда ГнРГ агонистік терапиясы бұрын диагностикаланбаған гонадотропиноманың (гонадотропин-секрециялаушы гипофиз аденомасы) болуын анықтауы мүмкін. Мұндай пациенттерде кенеттен бас ауыруы, құсу, көрудің бұзылуы және офтальмоплегиямен сипатталатын гипофизге қан кету дамуы мүмкін.
Трипторелин сияқты ГнРГ агонистерімен емделіп жүрген пациенттерде депрессиялық жағдайлар (олар ауыр болуы мүмкін) дамуының жоғары қаупі байқалады. Пациенттерге хабарлау керек және қажет жағдайда тиісті ем тағайындалуы керек.
Эмоционалды тұрақсыздық жағдайлары, оған қоса депрессия туралы хабарланды. Диагностикаланған депрессиялық жағдайлары бар пациенттер трипторелинмен емдеу кезінде медициналық бақылауда болуы тиіс.
Аналық бездің стимуляциясы мұқият медициналық бақылаумен жүргізілуі керек.
Бүйрек және/немесе бауыр функциясы бұзылған пациенттерде трипторелиннің жартылай шығарылу кезеңі дені сау пациенттердегі 3-5 сағатпен салыстырғанда 7-8 сағатты құрайды. Ұзақ әсер еткеніне қарамастан, трипторелин эмбриондарды тасымалдау сәтіне дейін шығарылады деп күтілуде.
Препаратты аллергиялық реакциялар белгілері бар немесе анамнезінде аллергиялық реакцияларға бейін әйелдерге өте сақтықпен қолдану керек. Ауыр аллергиялық реакциялары бар әйелдерде Декапептил препаратын қолдану ұсынылмайды.
Қосымша репродуктивті технологияларды (ҚРТ) қолдану көп ұрықты жүктіліктің, жүктілік кезінде шарананың құрсақ ішінде өлуінің, эктопиялық жүктіліктің және туа біткен ақаулардың даму қаупінің жоғарылауымен байланысты. Бұл қауіптер Декапептил препаратын аналық бездің бақыланатын гиперстимуляциясы кезінде қосымша терапия ретінде қолданған жағдайда сақталады. Бақыланатын аналық без гиперстимуляциясы кезінде препаратты қолдану аналық без гиперстимуляциясы синдромының (АГС) және аналық без кисталарының даму қаупін арттыруы мүмкін.
ГнРГ және гонадотропин аналогтарын қолданудан туындаған фолликулдар стимуляциясы пациенттердің азында, әсіресе бейімділікте немесе поликистозды аналық без синдромында (АПКС) айтарлықтай күшеюі мүмкін.
ГнРГ басқа аналогтарындағыдай, трипторелинді гонадотропиндермен бірге қолдану кезінде АГС даму жағдайлары туралы хабарланды.
Аналық без гиперстимуляциясы синдромы (АГС)
АГС – аналық бездің асқынбаған ұлғаюынан басқа синдром, анағұрлым айқын ауырлық дәрежесімен көрініс табады. Ол аналық бездің айтарлықтай өсуін, қан плазмасындағы эстрогендердің жоғары концентрациясын, сондай-ақ тамыр өткізгіштігінің жоғарылауын қамтиды. Соңғысы құрсақ, плевральді және сирек перикардиальді қуыстарда сұйықтықтың жиналуына әкелуі мүмкін.
Ауыр дәрежедегі АГС кезінде келесі симптомдар байқалады: іш ауыруы, іш кебуі, аналық бездің айтарлықтай ұлғаюы, дене салмағының жоғарылауы, ентігу, олигурия және асқазан-ішек симптомдары, оған қоса жүрек айнуы, құсу және диарея. Клиникалық тексеру кезінде гиповолемия, гемоконцентрация, электролиттік бұзылулар, асцит, гемоперитонеум, плевральді жалқық, гидроторакс, жедел респираторлық дистресс синдром және тромбоэмболиялық асқынулар анықталуы мүмкін.
Гонадотропиндерді енгізуге аналық бездердің шамадан тыс реакциясы, егер овуляция стимуляциясы үшін аХГ енгізілмесе, сирек жағдайда АГС дамуына әкеледі. Сондықтан, аналық бездің гиперстимуляциясы жағдайында аХГ енгізілмеуі керек, ал пациентке жыныстық қатынастан бас тарту немесе контрацепцияның бөгеттік әдістерін кемінде 4 күн қолдану қажеттілігі туралы ескерту керек. АГС жылдам (24 сағаттан бірнеше күнге дейін) күрделі медициналық асқынуға айналып, өршуі мүмкін. Жоғарыда айтылғандарға байланысты пациенттер аХГ енгізгеннен кейін кем дегенде 2 апта ішінде қадағалануы тиіс.
Жүктілік кезінде АГС ауыр болуы және ұзаққа созылуы мүмкін. Көбінесе АГС гонадотропиндермен емдеуді тоқтатқаннан кейін дамиды, емдеу аяқталғаннан кейін 7-10 күн ішінде ауырлық дәрежесіне жетеді. Әдетте, АГС етеккір басталғаннан кейін өздігінен өтеді.
Ауыр дәрежедегі АГС дамыған кезде терапия тоқтатылады, пациент ауруханаға жатқызылады және спецификалық терапияны, мысалы, тыныштық, электролит ерітінділерін немесе коллоидты ерітінділерді вена ішіне енгізу және гепаринді вена ішіне енгізуді қоса, басталады.
АГС дамуы АПКС бар пациенттерге тән.
ГнРГ агонистерін гонадотропиндермен бірге қолданған кезде тек гонадотропиндерді қолданумен салыстырғанда АГС даму қаупі артуы мүмкін.
Аналық без кисталары
ГнРГ агонистерімен емдеудің бастапқы кезеңінде аналық без кисталары пайда болуы мүмкін. Олар әдетте симптомсыз өтеді және функциональді емес.
Декапептил препаратының құрамында натрий бар, препараттың ең жоғары дозасына 1 ммольден (23 мг) аз натрий келеді.
Жүктілік
Декапептил препаратын жүктілік кезінде қолдануға болмайды. Емдеуді бастар алдында жүктіліктің жоқтығын растау қажет. Трипторелинді қолданған кезде етеккір келгенге дейін контрацепцияның бөгеттік әдістерін қолдану ұсынылады. Емдеу кезінде жүктілік басталған жағдайда трипторелинмен емдеуді тоқтату керек.
Жүктілік кезінде трипторелинді қолдану және ооциттердің немесе шаранада ауытқулардың дамуы арасындағы байланыс анықталмаған.
Трипторелиннің жүктілік кезінде жатырішілік кемістіктердің пайда болу қаупінің жоғарылауына әсері туралы деректер шектеулі. Клиникаға дейінгі зерттеулер барысында репродуктивті уыттылық анықталды. Трипторелиннің фармакологиялық әсері туралы деректер негізінде, трипторелиннің жүктілікке және шарананың дамуына теріс әсер ету мүмкіндігін жоққа шығаруға болмайды.
Лактация
Декапептил препаратын қолдану емшек емізу кезінде қарсы көрсетілген.
Препараттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері
Препараттың жағымсыз әсерлерін ескере отырып, көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару кезінде сақ болу керек.