Бисопролол таблетки 5 мг

Бір таблетканың құрамында белсенді зат – бисопролол фумараты - 5 мг немесе 10 мг; қосымша заттар: микрокристалды целлюлоза, кальций гидрофосфаты дигидраты, жүгері крахмалы, сусыз коллоидты кремнийдің қостотығы, магний стеараты, натрий крахмалгликоляты (А типі), Опадрай II (оның ішінде поливинил спирті, ішінара гидролизденген, тальк, макрогол 3350 (полиэтиленгликоль 3350), қызғылт түсті бояғыш пигмент (құрамында титанның қостотығы (Е 171), кармин тотығы (Е 120), индигокармин негізіндегі алюминий лагы (Е 132) темірдің қара тотығы (Е 172 бар)) немесе көгілдір түсті бояғыш пигмент (құрамында титанның қостотығы (Е 171), индигокармин негізіндегі алюминий лагы (Е 132), хинолинді сары негізіндегі алюминий лагы (Е 104 бар)). Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Екі беті дөңес, сызығы бар көгілдір түсті (дозасы 5 мг), қызғылт түсті (дозасы 10 мг) үлбірлі қабықпен қапталған таблеткалар. Көлденең кесіндісінде екі қабаты көрінеді.

• артериялық гипертензия • жүректің ишемиялық ауруы (стенокардия) Қолдану басталғанға дейін қажетті мәліметтер тізбесі

Әсер ету механизмі Бисопролол жоғары селективті бета1-адреноблокатор, өзінің симпатомиметикалық белсенділігі жоқ, клиникалық елеулі жарғақшалық тұрақтандырғыш әсері жоқ болып табылады. Бисопрололдың бронхтар мен тамырлардың тегіс бұлшықеттерінің бета2-рецепторларына, сондай-ақ метаболизмді реттеуге қатысты бета2-рецепторларына төмен жақындығы бар. Демек, бисопролол жалпы тыныс алу жолдарына төзімділік пен бета2-байланысты метаболизмдік әсерлерді туындатпайды. Препараттың бета1-рецепторларға селективті әсері емдік дозадан тыс таралады. Фармакодинамикалық әсерлері Белгіліболғандай, бисопрололдың теріс инотропты әсері жоқ. Препараттың ең жоғары әсеріне пероральді қабылдағаннан кейін 3-4 сағаттан кейін қол жеткізіледі. Жартылай шығарылу кезеңі (10-12 сағат) препаратты күніне бір рет қабылдаған кезде 24 сағаттық тиімділікті қамтамасыз етеді. Жалпы, бисопрололдың гипертензияға қарсы ең жоғары әсері 2 апталық емдеуден кейін қол жеткізіледі. Созылмалы жүрек жеткіліксіздігі жоқ жүректің ишемиялық ауруы бар пациенттердің жедел жай-күйлерін емдеуде бисопролол жүректің жиырылу жиілігін төмендетеді және соғу көлемін төмендетеді, бұл лықсу фракциясының және оттегін тұтынудың төмендеуіне әкеледі. Созылмалы жағдайларды емдеуде бастапқыда шеткері қарсылықтың жоғарылауы төмендейді. Плазмалық ренин белсенділігінің төмендеуі бета-адреноблокаторлардың гипертензияға қарсы әсерінің негізінде жатыр. Бисопролол жүрек β1-рецепторларын бөгеттеу арқылы симпатоадренергиялық белсенділікке жауапты бәсеңдетеді. Бұл әсер жүрек соғуының баяулауына және жиырылудың төмендеуіне әкеледі, бұл миокардтың оттегін тұтынуының төмендеуіне әкеледі. Соңғысы стенокардия және жүректің ишемиялық ауруы бар пациенттерде қажетті әсерді тудырады. Клиникалық тиімділігі және қауіпсіздігі CIBIS II зерттеуіне барлығы 2647 пациент кірді. 83% (n = 2202) NYHA бойынша III класс және 17% (n = 445) NYHA бойынша IV класс ретінде жіктелді. Барлық пациенттерде тұрақты симптоматикалық жүрек жеткіліксіздігі болды (эхокардиография деректері бойынша EF ≤ 35%). Барлық себептерден болатын өлім-жітім плацебо тобында 17,3% және бисопролол (салыстырмалы түрде 34% төмендеу) тобында 11,8% құрады. Кенеттен қайтыс болғандар (3,6% қарсы 6,3%, салыстырмалы түрде 44% төмендеу) және жүрек жеткіліксіздігінің декомпенсациясына байланысты ауруханаға жатқызулар (12% қарсы 17,6%, салыстырмалы түрде 36% төмендеу) байқалды. Пациенттердің клиникалық жағдайы айтарлықтай жақсарды (NYHA жіктемесіне сәйкес). Бисопрололмен емдеудің басында және титрлеу фазасы кезінде пациенттер брадикардиямен (0,53%), гипотензиямен (0,23%) немесе жедел декомпенсациямен (4,97%) ауруханаға жатқызылды. Алайда, ауруханаға жатқызу плацебо тобына қарағанда бисопролол тобында жиі болған жоқ (сәйкесінше 0%, 0,3% немесе 6,74%). Зерттеудің бүкіл кезеңінде бисопролол тобындағы 20 пациентте плацебо тобындағы 15 пациентке қарсы өлімге әкелетін инсульт немесе кейіннен мүгедектікке әкелетін инсульт орын алды. CIBIS-III зерттеуі AӨФ тежегіштерін, бета-адреноблокаторларды немесе ангиотензин рецепторларының блокаторларын алдын ала қабылдамаған созылмалы жеңіл және орташа жүрек жеткіліксіздігі (CHF; NYHA II немесе III класс) және сол жақ қарыншаның лықсу фракциясы ≤ 35% бар ≥ 65 жастағы 10 пациентті бағалады. 6 ай ішінде бисопролол немесе эналаприлмен бастапқы кезеңнен кейін пациенттер 6-24 ай ішінде бисопролол мен эналаприл біріктірілімімен ем алды. Бисопрололмен емдеудің алғашқы 6 айында жүрек жеткіліксіздігінің жиі нашарлау үрдісі байқалды. Хаттамаға сәйкес талдау бастапқы эналаприл емдеумен салыстырғанда бастапқы бисопролол емінің тиімсіздігін көрсеткен жоқ. Дегенмен, СЖЖ емін индукциялаудың екі стратегиясы да өлім мен ауруханаға жатқызу біріктірілімі үшін бірдей көрсеткіштермен байланысты болды (халық хаттамасына сәйкес: 32,4% бисопрололмен бастапқы емдеумен және 33,1% эналаприлмен бастапқы емдеумен). Зерттеу көрсеткендей, бисопрололды жеңіл және орташа дәрежелі созылмалы жүрек жеткіліксіздігі бар егде жастағы пациенттерде пайдаланылуы мүмкін. Созылмалы жүрек жеткіліксіздігі жоқ жүректің ишемиялық ауруы бар пациенттерге шұғыл емдеу ретінде тағайындалған кезде бисопролол жүректің жиырылу жиілігін және жүректің соғатын көлемін төмендетеді, осылайша жүректің лықсуы мен оттегін тұтынуды азайтады. Тұрақты пайдалану кезінде бастапқыда шеткері кедергінің жоғарылауы төмендейді.

Дозалау режимі Ем негізінен біртіндеп кейіннен жоғарылатылатын аз дозадан басталуы тиіс. Барлық жағдайларда пульстің жиілігін және емдік әсерін ескеріп доза жекелей таңдалуы керек. Артериялық гипертензияны емдеу Бисопрололдың ұсынылатын дозасы тәулігіне бір рет 5 мг құрайды. Жеңіл дәрежелі артериялық гипертензия кезінде (диастолалық артериялық қысым 105 мм сын.бағ. дейін) тәулігіне бір рет 2,5 мг дозада ем жеткілікті болуы мүмкін. Қажет болса, дозаны тәулігіне бір рет 10 мг-ге дейін арттыруға болады. Дозаны одан әрі ұлғайту үшін нақты себеп керек және ерекше жағдайларда жүргізілуі тиіс. Ұсынылатын ең жоғары доза тәулігіне бір рет 20 мг құрайды. Жүректің ишемиялық ауруы (стенокардия) Бисопрололдың ұсынылатын дозасы тәулігіне бір рет 5 мг құрайды. Қажет болса, дозаны тәулігіне бір рет 10 мг-ге дейін арттыруға болады. Дозаны одан әрі ұлғайту үшін нақты себеп керек және ерекше жағдайларда жүргізілуі тиіс. Ұсынылатын ең жоғары доза тәулігіне бір рет 20 мг құрайды. Пациенттердің ерекше топтары Бауыр немесе бүйрек функциясының ауырлық дәрежесі жеңіл немесе орташа бұзылуы бар пациенттерге, әдетте, дозалау режимін түзету қажет емес. Бүйрек функциясының ауыр бұзылулары бар пациенттер (креатинин клиренсі < 20 мл/мин) және бауыр функциясының ауыр бұзылулары бар пациенттер үшін ең жоғары тәуліктік доза 10 мг құрайды. Диализдегі пациенттерде бисопрололды қолдану тәжірибесі шектеулі. Дозалау режимін өзгерту қажеттілігін көрсететін деректер жоқ. Егде жастағы адамдар Егде жастағы пациенттерде дозаны түзету қажет емес. Енгізу әдісі және жолы Таблеткаларды таңертең таңғы асқа дейін, тамақтану кезінде немесе одан кейін шайнамай, сұйықтықтың аздаған мөлшерін іше отырып, қабылдау керек. Емдеу ұзақтығы шектелмейді және аурудың барысы мен ауырлығына байланысты Бисопрололмен емдеуді, әсіресе жүректің ишемиялық ауруы бар пациенттерде күрт тоқтатуға болмайды, себебі бұл пациенттің денсаулығының жай-күйінің жедел нашарлауына әкелуі мүмкін. Емдеуді тоқтату қажет болса, тәуліктік доза біртіндеп (мысалы, аптасына бір рет дозаны екі есе азайта отырып) төмендетілуі тиіс.

• бисопрололға немесе қосымша заттардың кез келгеніне аса жоғары сезімталдық • жүректің жедел жеткіліксіздігі немесе вена ішіне инотропты емді талап ететін декомпенсация сатысындағы жүрек жеткіліксіздігі • кардиогендік шок • II және III дәрежедегі атриовентрикулярлық блокада(электрокардиостимуляторсыз) • синусты түйін әлсіздігі синдромы • синоатриальді блокада • симптоматикалық брадикардия • симптоматикалық гипотензия • ауыр бронх демікпесі • шеткері артериялық обтурациялайтын аурулардың кеш сатылары немесе Рейно ауруы • емделмеген феохромоцитома • метаболизмдік ацидоз • 18 жасқа дейінгі балалар және жасөспірімдер (осы жас тобындағы тиімділік пен қауіпсіздік бойынша деректер жеткіліксіз) • жүктілік және лактация кезеңі

Жиі • бас айналуы*, бас ауыруы* • аяқ-қолдың мұздауын немесе ұйып-қалуды сезіну • жүрек айнуы, құсу, диарея, іш қату • қажу* Жиі емес • депрессия, ұйқының бұзылуы • брадикардия, атриовентрикулярлық өткізгіштіктің бұзылуы, бұрыннан бар жүрек жеткіліксіздігінің нашарлауы • гипотензия • анамнезінде бронх демікпесі немесе тыныс алу ағзаларының обструкциялық ауруы бар пациенттерде бронх түйілуі • бұлшықет әлсіздігі, бұлшықет түйілуі • астения Сирек • түнгі қорқынышты түстер, елестеулер • естен тану • көз жасы ағуының азаюы (пациент жанаспалы линзаларды киген кезде ескеру қажет) • естудің бұзылуы • аллергиялық ринит • гепатит • қышыну, қызару, бөртпе, ангионевроздық ісіну сияқты аса жоғары сезімталдық реакциялары • эректильді дисфункция • триглицеридтер деңгейінің жоғарылауы, бауыр ферменттері деңгейінің (АЛТ, АСТ) жоғарылауы Өте сирек • конъюнктивит • шаштың түсуі. Бета-адреноблокаторлар псориаз симптомдарының өршуіне ықпал етуі немесе псориаз тәрізді бөртпе туындатуы мүмкін. * Бұл симптомдар емдеудің басында жиірек пайда болады. Олар әдетте қарқындылығы төмен және әдетте 1-2 апта ішінде жоғалады. Жағымсыз дәрілік реакциялар туындаған кезде медицина қызметкеріне, фармацевтика қызметкеріне немесе дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаны қоса, дәрілік препараттарға жағымсыз реакциялар (әсерлер) бойынша ақпараттық деректер базасына тікелей жүгіну қажет Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитеті «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Симптомдары: Бисопрололдың артық дозалануының едәуір көп таралған белгілері брадикардия, артериялық гипотензия, бронх түйілуі, жедел жүрек жеткіліксіздігі және гипогликемия болып табылады. Емі: Артық дозаланған кезде бисопрололмен емдеуді тоқтатып, оңтайлы және симптоматикалық емдеу басталуы тиіс. Шектеулі, бірақ қолда бар қол жетімді деректер бисопрололдың диализ арқылы нашар шығарылатынын болжауға мүмкіндік береді. Брадикардия: Атропинді вена ішіне енгізу. Адекватты жауап болмаған кезде, орципреналинді немесе оң хронотропты қасиеттері бар басқа агенттерді сақтықпен қолдануға болады. Кейбір жағдайларда электрокардиостимуляторды трансвеналық имплантациялау қажет болуы мүмкін. Артериялық гипотензия: Венаішілік инфузия және вазопрессорларды енгізу. Сондай-ақ венаішілік глюкагон да тиімді болуы мүмкін. АВ-блокада (екінші немесе үшінші дәрежелі): Пациенттер үнемі бақылауда болуы тиіс, сондай-ақ оларға орципреналинді құю қажет. Қажет болса, өтпелі кардиостимуляторларды имплантациялау керек. Жүрек жеткіліксіздігінің жедел нашарлауы: Диуретиктерді, оң инотропты дәрілерді, сондай-ақ вазодилаторларды вена ішіне енгізу. Бронх түйілуі: бронходилататорларды, мысалы, орципреналин, β2-симпатомиметиктер және/немесе эуфиллинді тағайындау. Гипогликемия: глюкозаны вена ішіне енгізу.

Сақтықпен - қатар жүретін жүрек жеткіліксіздігімен гипертензия немесе стенокардия - қанда глюкоза деңгейінің елеулі ауытқуымен болатын қант диабеті; гипогликемия симптомдары (тахикардия, жүректің жиі қағуы немесе тершеңдік сияқты) бүркемеленуі мүмкін - қатаң диета – ұзаққа созылған десенсибилизациялайтын ем - АВ-блокаданың бірінші дәрежесі - Принцметал стенокардиясы: қантамырлардың коронарлық түйілу жағдайлары байқалды. Жоғары бета1-селективтілікке қарамастан, Принцметал стенокардиясы бар пациенттерге бисопрололды тағайындау кезінде стенокардия ұстамаларын толығымен жоққа шығаруға болмайды - шеткері артериялық обтурациялайтын аурулар (әсіресе емнің басында шағымдары көбеюі мүмкін) Аллергиялық реакциялар Басқа бета-адреноблокаторлар сияқты, бисопролол аллергендерге сезімталдықты да, анафилаксиялық реакциялардың айқындылығын да арттыруы мүмкін. Бұл жағдайларда адреналин әрқашан қажетті емдік әсерді қамтамасыз етпеуі мүмкін. Тыныс алу жүйесі Кардиоселективті (β1) бета-адреноблокаторлар барлық бета-адреноблокаторлар сияқты селективті емес бета-адреноблокаторлармен салыстырғанда өкпенің функциясына аз әсер етуі мүмкін болса да, оларды пайдалануға орынды себеп болмаса, тыныс алу жолдарының обструктивті аурулары бар пациенттер қолданбауы тиіс. Егер мұндай себептер бар болса, бисопролол сақтықпен пайдаланылуы мүмкін. Бронх демікпесі немесе симптомдармен қатар жүруі мүмкін басқа созылмалы обструкциялық дисфункциялар кезінде қатарлас бронхолитикалық ем көрсетіледі. Сирек жағдайларда демікпесі бар пациенттерде тыныс алу жолдарының кедергісі артуы мүмкін, бұл β2-симпатомиметиктердің дозасын арттыруды қажет етеді. Жалпы анестезия Жалпы анестезия алған пациенттерде бета-адреноблокаторлар кіріспе наркоз, интубация және операциядан кейін аритмия мен миокард ишемиясының қаупін азайтады. Қазіргі уақытта бета-адреноблокаторларды периоперациялық қолдануды жалғастыру ұсынылады. Анестезиологқа пациенттің бета-адреноблокаторларды қабылдағаны туралы хабарлау керек, өйткені брадиаритмияға, рефлекторлық тахикардияның әлсіреуіне, сондай-ақ қан жоғалтудың алдын алу үшін рефлекторлық қабілетінің төмендеуіне әкелуі мүмкін басқа дәрілік препараттармен өзара әрекеттесуі мүмкін. Егер операцияға дейін бета-адреноблокаторлармен емді тоқтату қажет болса, онда ол біртіндеп жасалуы тиіс және анестезиядан шамамен 48 сағат бұрын толық аяқталуы тиіс. Псориаз Анамнезінде псориаз бар пациенттерге бета-адреноблокаторлар (мысалы, бисопролол) пайда/қаупі мұқият бағаланғаннан кейін ғана тағайындалуы тиіс Феохромоцитома Феохромоцитомасы бар пациенттерге бисопролол альфа-рецепторлардың блокадасынан кейін ғана тағайындалуы мүмкін. Тиреотоксикоз Бисопрололмен емдеу кезінде тиреотоксикоз симптомдары анықталмауы мүмкін. Бисопрололды қолдану допинг-тесттердің оң нәтижелеріне әкелуі мүмкін. Арнайы ескертулер Педиатрияда қолдану Балалар мен жасөспірімдерде бисопрололды қолдану тәжірибесі жоқ, сондықтан оны осы топта қолдану ұсынылмайды. Препараттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері Бисопролол жүректің коронарлық қантамырларының ауруларынан зардап шегетін пациенттерге зерттеу жүргізгенде автокөлікті басқару қабілетіне әсер етпейді. Алайда, әр адамдағы жекелей реакциялар салдарынан автокөлікті басқару немесе техникалық тұрғыда күрделі механизмдермен жұмыс жасау қабілеті бұзылуы мүмкін. Осыған емнің басында, дозаны өзгерткеннен кейін, сондай-ақ бір мезгілде алкоголь қабылдағанда ерекше назар аудару керек. Қолдану бойынша ұсыныстар

Бисопрололдың фармакологиялық белсенділігі жүктілікке және/немесе шаранаға/жаңа туған нәрестеге теріс әсер етуі мүмкін. Жалпы, бета-адреноблокаторлар плацентадағы қан ағымының деңгейін төмендетеді, бұл шарананың өсуінің іркілуіне, шарананың құрсақішілік өліміне, түсік түсіруге немесе мерзімінен бұрын босануға әкелуі мүмкін. Жағымсыз реакциялар (мысалы, гипогликемия және брадикардия) шаранада да, жаңа туған нәрестеде де дамуы мүмкін. Егер бета-адреноблокаторлармен емдеу қажет болса, β1-селективті бета-адреноблокаторларға артықшылық беріледі. Бисопрололды, тек қажет болған жағдайларды қоспағанда жүктілік кезінде қолдану ұсынылмайды. Егер бисопрололмен емдеу қажет болса, жатыр-плацентарлы қан айналымын, шарананың өсуі мен дамуын бақылау керек. Жүктілікке немесе шаранаға зиянды әсер еткен жағдайда емдеудің балама түрлерін қарастырған жөн. Жаңа туған нәрестені босанғаннан кейін мұқият тексеру керек. Өмірінің алғашқы үш күнінде гипогликемия мен брадикардия симптомдары пайда болуы мүмкін. Лактация кезеңі Бисопрололдың емшек сүтіне бөлінетіні белгісіз. Сондықтан емшек емізу кезеңінде бисопрололды қолдану ұсынылмайды.

Басқа препараттарды бір мезгілде қабылдау препараттың әсері мен жағушылығына әсер етуі мүмкін. Мұндай өзара әрекеттесулер егер басқа препаратты қабылдаған сәттен бастап тым аз уақыт өтсе де орын алуы мүмкін. Егер Сіз қандай да бір басқа препараттарды қабылдап жүрсеңіз, емдеуші дәрігерге хабарлаңыз. Ұсынылмайтын біріктірілімдер Верапамил типті кальций антагонистері және аз дәрежеде дилтиазем, бисопрололмен бір мезгілде қолданған кезде жүрек бұлшықетінің жиырылу қабілетінің төмендеуіне әкелуі мүмкін және атриовентрикулярлық импульстардың өткізілуін іркілтуі мүмкін. Бета-адреноблокаторлармен ем қабылдайтын пациенттерге верапамилді вена ішіне енгізу ауыр артериялық гипотензияға және атриовентрикулярлық блокадаға әкелуі мүмкін. Орталық әсер ететін гипертензияға қарсы препараттар (клонидин, метилдопа, моксонидин, резерпин сияқты) ЖЖЖ және жүрек лықсуының төмендеуіне, сондай-ақ орталық симпатикалық тонустың төмендеуі салдарынан вазодилатацияға әкелуі мүмкін. Кенеттен тоқтату, әсіресе бета-адреноблокаторларды тоқтатқанға дейін, «рикошетті» артериялық гипертензияның даму қаупін арттыруы мүмкін. Сақтықпен қолдануды қажет ететін біріктірілімдер I класты аритмияға қарсы дәрілер (мысалы, хинидин, дизопирамид, лидокаин, фенитоин, флекаинид, пропафенон): атриовентрикулярлық өткізгіштік уақытына әсер етеді, сондай-ақ теріс инотропты әсер артуы мүмкін. Дигидропиридин типі бойынша кальций өзекшелерінің блокаторлары (мысалы, нифедипин): бірге қолдану гипотензия қаупін арттыруы мүмкін, сондай-ақ жүрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде қарыншаның бәсеңдету функциясының бұзылуын жоққа шығармайды. III класты аритмияға қарсы дәрілер (мысалы, амиодарон): атриовентрикулярлық өткізгіштік уақытына әсердің күшеюі мүмкін. Парасимпатомиметиктер: біріктірілген ем атриовентрикулярлық өткізгіштік уақытын арттырып, брадикардия қаупін арттыруы мүмкін. Бета-адреноблокаторларды жергілікті қолдану (мысалы, глаукоманы емдеуге арналған көз тамшылары) бисопрололдың жүйелік әсерін күшейтуі мүмкін. Инсулиннің және пероральді диабетке қарсы дәрілердің қантты төмендететін әсері күшеюі мүмкін. β-адренорецепторлардың блокадасы гипогликемия симптомдарын жасыруы мүмкін. Анестетикалық препараттар: рефлекторлы тахикардияның әлсіреуі және гипотензия қаупінің жоғарылауы. Жүрек гликозидтері: жүректің жиырылу жиілігінің төмендеуі, атриовентрикулярлық өткізгіштік уақытының артуы. Қабынуға қарсы стероидты емес препараттар (ҚҚСП): бисопрололдың гипотензиялық әсерін төмендетуі мүмкін. β-симпатомиметиктер (мысалы, добутамин, орципреналин): бисопрололмен біріктіру екі агенттің де әсерін төмендетуі мүмкін. Аллергиялық реакцияларды емдеу үшін адреналиннің едәуір жоғары дозалары қажет болуы мүмкін. α- және β-рецепторларды белсендіретін симпатомиметиктер (мысалы, адреналин, норадреналин): артериялық қысымның жоғарылауы және үзік-үзік ақсақтықтың өршуі мүмкін.Мұндай өзара әрекеттесулер селективті емес бета-адреноблокаторларды қолдану кезінде едәуір ықтимал. Трициклді антидепрессанттар, барбитураттар, фенотиазиндер, сондай-ақ басқа гипертензияға қарсы дәрілер: гипотензиялық әсердің күшеюі. Нақтылауды қажет ететін біріктірілімдер Мефлохин бисопрололмен бір мезгілде қолданғанда брадикардияның даму қаупін арттыруы мүмкін. Моноаминоксидаза тежегіштері (МАО-В тежегіштерінен басқа) бета-адреноблокаторлардың гипотензиялық әсерін күшейтуі мүмкін, бірақ сондай-ақ гипертониялық криздің даму қаупін арттыруы мүмкін.

Сақтау мерзімі 2 жыл Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды. Сақтау шарттары Құрғақ, жарықтан қорғалған жерде, 25 оС-ден аспайтын температурада сақтау керек. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!