Бисомор таблетки 2.5 мг

Бір таблетканың құрамында белсенді зат - бисопролол фумараты – 5 мг, 10 мг, қосымша заттар: маннитол, микрокристалды целлюлоза, натрий кроскармеллозасы, магний стеараты қабығы: Винкоут WT AQ 01069 (қызғылт-сары) бояғышы*, Винкоут WT AQ 01620 (қызғылт-сары) бояғышы** *Винкоут WT AQ 01069 (қызғылт-сары) бояғышының құрамы - гидроксипропилметилцеллюлоза, полиэтиленгликоль 400, титанның қостотығы Е171, тальк, полиэтиленгликоль 6000, күн батар түстес сары алюминий лагы Е110. **Винкоут WT AQ 01620 (қызғылт-сары) бояғышының құрамы - гидроксипропилметилцеллюлоза, полиэтиленгликоль 400, титанның қостотығы Е171, тальк, полиэтиленгликоль 6000, күн батар түстес сары алюминий лагы Е110. Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Екі беті дөңес пішінді ашық қызғылт-сары түсті үлбірлі қабықпен қапталған таблеткалар. Сындыратын жерінде екі қабат көрінеді: ядро – ақтан ақ дерлік түске дейін (5 мг доза үшін). Екі беті дөңес пішінді қызғылт-сары түсті үлбірлі қабықпен қапталған таблеткалар. Сындыратын жерінде екі қабат көрінеді: ядро – ақтан ақ дерлік түске дейін (10 мг доза үшін).

- гипертония - жүректің ишемиялық ауруы (стенокардия)

Әсер ету механизмі Бисопролол – жоғары іріктелген β1-адреноблокатор, ішкі симпатомиметикоалық және жарғақша тұрақтандыратын белсенділігі жоқ. Бронхтардың тегіс бұлшықеттерінің және тамырлардың β2-рецепторларына және ферментативтік метаболизмдік реттеудің β2-рецепторларына тектестігі төмен. Ең алдымен, Бисомор, әдетте, тыныс жолдарының кедергісіне және β2 арқылы жүретін метаболизм үдерістеріне ықпал етпейді. Оның β1-іріктелуі емдік дозалар диапазонының шегінен шығып кетеді. Белгілі болғандай, бисопрололдың теріс инотропты әсері жоқ. Бисопролол пероральді қабылдаудан кейін 3-4 сағат өткен соң ең жоғары әсеріне жетеді. Жартылай шығарылу кезеңі (10-12 сағат) препаратты күніне бір рет қабылдау кезінде 24-сағаттық тиімділікті қамтамасыз етеді. Жалпы жағдайда, бисопролол гипертензияға қарсы ең жоғары әсеріне 2 апта өткен соң жетеді. Жүректің созылмалы жеткіліксіздігінсіз жүректің ишемиялық ауруымен науқастардың жедел жай-күйлерін емдегенде бисопролол жүректің жиырылу жиілігін азайтады және екпінді көлемді төмендетеді, бұл лықсыту фракциясының және оттегі тұтынылуының төмендеуіне әкеледі. Созылмалы жай-күйлерді емдегенде бастапқы жоғарылаған шеткері кедергі азаяды. Плазма ренині белсенділігінің төмендеуі бета-блокаторлардың гипертензияға қарсы әсер ету негізінде жатыр. Бисопролол жүректің β1-рецепторларын бөгеу жолымен симпатоадренергиялық белсенділікке берілетін жауапты бәсеңдетеді. Осындай әсері жүрек соғуының баяулауын және жиырылуының төмендеуін туындатады, бұл миокардта оттегі тұтынылуының төмендеуіне әкеледі. Соңғысы стенокардия және жүректің ишемиялық ауруы бар пациенттерде қалаулы әсер тудырады.

Дозалау режимі Емдеу артынан арттырылатын шағын дозалардан біртіндеп басталуы тиіс. Барлық жағдайларда доза тамыр соғу жиілігін және емдік әсерін ескере отырып, әркімге жеке таңдалуы тиіс. Артериялық гипертензияны емдеу Препараттың ұсынылатын дозасы күніне бір рет 5 мг құрайды. Гипертонияның жеңіл түрлерінде (диастолалық артериялық қысым 105 мм сын, бағ. дейін) күніне бір рет 2.5 мг дозамен емдеу жеткіліксті болуы мүмкін. Қажет болса, дозаны күніне бір рет 10 мг дейін арттыруға болады. Дозаны кейіннен арттыру айрықша жағдайларда ғана ақталымды. Препараттың ең жоғары ұсынылатын дозасы күніне бір рет 20 мг құрайды. Жүректің ишемиялық ауруын (стенокардия) емдеу Препараттың ұсынылатын дозасы күніне бір рет 5 мг құрайды. Қажет болса, дозаны күніне бір рет 10 мг дейін арттыруға болады. Дозаны кейіннен арттыру айрықша жағдайларда ғана ақталымды. Препараттың ең жоғары ұсынылатын дозасы күніне бір рет 20 мг құрайды. Емдеу ұзақтығы уақытпен шектелмейді және ауру типі мен ауырлығына байланысты Балалар Балаларда бисопрололды клиникалық қолдану тәжірибесі жоқ, сондықтан препарат балаларда қолдануға ұсынылмайды. Егде жастағы пациенттер Дозаны, әдетте, реттеу қажет емес. Бауыр жеткіліксіздігі/ бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттер Бауыр немесе бүйрек функциясының (ауырлығы жеңіл немесе орташа дәрежедегі) бұзылулары бар пациенттерде дозалау режимін түзету, әдетте, қажет емес. Ауыр бүйрек жеткіліксіздігі (креатинин клиренсі <20 мл/мин) және бауыр функциясының ауыр бұзылулары бар пациенттерде ең жоғары тәуліктік доза 10 мг-ден аспауы тиіс. ЖСЖ және бауыр немесе бүйрек функциясының бұзылуы бар пациенттерде бисопролол фармакокинетикасы туралы ақпарат жоқ. Сондықтан осы қауымдарда дозаны арттыруды ерекше сақтықпен жүргізген жөн. Гемодиализде жүрген пациенттерде бисопролол пайдалану тәжірибесі шектеулі, алайда, дозалау режимін өзгерту қажеттілігі туралы деректер жоқ. Енгізу тәсілі және жолы Ішке қолдану үшін. Бисопролол таблеткаларын ас ішу уақытына байланыссыз аздаған су мөлшерімен іше отырып, таңертең қабылдау керек. Таблеткаларды шайнауға немесе ұнтақтап үгітуге болмайды. Тоқтату симптомдары қаупінің болуына көрсетілім Бисопрололмен емдеуді күрт тоқтатуға болмайды, өйткені бұл пациент жай-күйінің, әсіресе, ЖИА бар пациенттерде күрт нашарлауына әкелуі мүмкін. Егер емді тоқтату керек болса, дозаны біртіндеп төмендету (мысалы, дозаны апталық аралықпен екі есе азайту) ұсынылады, Дәрілік препаратты қолдану тәсілін түсіндіру үшін медициналық қызметкер кеңесіне жүгіну жөніндегі нұсқаулар Сізде осы дәрілік препаратты қолдану жөнінде қандай да бір қосымша сұрақтар туындаған жағдайда, өз дәрігеріңізге хабарласыңыз.

- әсер етуші затқа немесе қосымша заттарының кез келгеніне аса жоғары сезімталдық - жедел жүрек жеткіліксіздігі немесе вена ішіне инотропты ем жүргізуді талап ететін декомпенсация сатысындағы жүрек жеткіліксіздігі - кардиогенді шок - II-III дәрежедегі атриовентрикулярлық блокада - синустық түйіннің әлсіздік синдромы - синоатриальді блокада - симптоматикалық брадикардия - симптоматикалық артериялық гипотензия - бронх демікпесінің ауыр түрлері - шеткері артериялардың облитерациялық ауруының ауыр түрі немесе Рейно синдромының ауыр түрінде - емделмеген феохромоцитома - метаболизмдік ацидоз - балалар және 18 жасқа дейінгі жасөспірімдер (тиімділігі мен қауіпсіздігі анықталмаған)

Өте жиі - брадикардия (жүректің созылмалы жеткіліксіздігі бар пациенттерде) Жиі: - бас айналу*, бас ауыру* - бұрын болған жүрек жеткіліксіздігінің нашарлауы (жүректің созылмалы жеткіліксіздігі бар пациенттерде) - аяқ-қолдардың мұздауы немесе ұйып қалу сезімі, гипотензия, әсіресе, жүрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде - жүрек айну, құсу, диарея, іш қату - астения (жүрек тің созылмалы жеткіліксіздігі бар пациенттерде), қалжырау* Жиі емес - ұйқы бұзылыстары, депрессия - АВ-өткізгіштік бұзылулары; бұрын болған жүрек жеткіліксіздігінің нашарлауы (гипертензия немесе стенокардия бар пациенттерде); брадикардия (гипертензия немесе стенокардия бар пациенттерде) - ортостаздық гипотензия - анамнезінде бронх демікпесі немесе ӨСОА бар пациенттерде бронх түйілуі - бұлшықет әлсіздігі, бұлшықет құрысулары - астения (гипертензия немесе стенокардия бар пациенттерде) Сирек - қорқыныштар, елестеулер - естен тану - көз жасы ағынының азаюы (егер пациент линзаларды пайдаланса, ескеру керек) - есту бұзылулары - аллергиялық ринит - гепатит - қышыну, тері гиперемиясы, экзантема сияқты аса жоғары сезімталдық реакциялары - эректильді дисфункция - триглицеридтер концентрациясының, қандағы «бауыр» ферменттері (АЛТ, АСТ) белсенділігінің жоғарылауы Өте сирек - конъюнктивит - алопеция, бета-блокаторлар псориаз симптомдарының өршуіне түрткі болуы немесе туындатуы немесе псориаз тәрізді бөртпені тудыруы мүмкін * Бұл симптомдар, әсіресе, емнің басында жиі туындайды. Олар, әдетте, жұмсақ және көбіне 1-2 апта ішінде басылады. Жағымсыз дәрілік реакциялар туындағанда медициналық қызметкерге, фармацевтикалық қызметкерге немесе, дәрілік препараттар тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса, дәрілік препараттарға болатын жағымсыз реакциялар (әсерлер) жөніндегі ақпараттық деректер базасына тікелей хабарласу керек: Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитеті «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Симптомдары Бисопрололмен артық дозаланудың ең көп жиі симптомдарына атриовентрикулярлық блокада, айқын брадикардия, айқын артериялық гипотензия, бронх түйілуі, жедел жүрек жеткіліксіздігі және гипогликемия жатады. Қазіргі таңда брадикардия және/немесе гипотензия белгілері бар артериялық гипертензия және/немесе жүректің ишемиялық ауруынан зардап шегіп жүрген пациенттерде бисопрололмен (ең жоғары доза: 2000 мг) артық дозаланудың бірнеше жағдайы белгілі; пациенттердің бәрі сауығып кетті. Бисопрололдың жоғары дозасын бір реттік қабылдауға сезімталдық жекелеген пациенттер арасында қатты өзгеріске түседі, ал ықтималды түрде жүректің созылмалы жеткіліксіздігі бар пациенттерде сезімталдық жоғары болады. Емдеу Артық дозалану кезінде бисопрололмен емдеуді тоқтату және демеуші симптоматикалық емді бастау керек. Күтілетін фармакологиялық әсерлеріне және басқа β-блокаторларға арналған ұсынымдарға сүйене отырып, олар келесі клиникалық шараларды қарастыруға болады. Брадикардияда: вена ішіне атропин енгізу. Керекті әсері болмаған жағдайда, изопреналин немесе оң хронотропты әсері бар басқа препаратты сақтықпен енгізуге болады. Кейбір жағдайларда вена арқылы кардиостимулятор қою қажет болуы мүмкін. Гипотензияда: плазма алмастырғыш ерітінділерді және тамыр тарылтатын препараттарды вена ішіне енгізу. Гипогликемияда декстроза (глюкоза), глюкагонды вена ішіне енгізу көрсетілуі мүмкін. AV-блокадасында (екінші немесе үшінші дәрежесі): пациенттердің жай-күйін мұқият бақылап отыру және изопреналин инфузиясын қолдану керек. Қажет болған жағдайда – кардиостимулятор қою. ЖСЖ ағымының өршуінде: диуретиктерді, инотропты препараттарды, вазодилататорларды вена ішіне енгізу. Бронх түйілуінде: изопреналин сияқты бронходилататорларды бета2-симпатомиметиктерді және/немесе аминофиллинді тағайындау. Бисопрололдың диализбен шығарылуы қиын екені туралы шектеулі деректер бар.

Бисопрололмен емдеуді, әсіресе, ЖИА бар пациенттерде (егер тек осыған айқын көрсетілімдер болмаса) кенеттен үзуге болмайды, өйткені бұл аурудың өршуіне әкелуі мүмкін. Бисопрололмен емдеудің бастапқы сатыларында және оны тоқтатқанда пациенттерді тұрақты қадағалау қажет болады. Гипертония, стенокардия және қатарлас жүрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде бисопрололмен емдеуді абайлап жүргізген жөн. Препаратты келесі жағдайларда сақтықпен қолдану керек: - бронх түйілуі (бронх демікпесі, тыныс жолдарының обструкциялық ауруы) - қандағы глюкоза концентрациясының елеулі ауытқуларымен болатын қант диабеті; тахикардия сияқты гипогликемия симптомдары, қатты тершеңдік бүркемеленуі мүмкін - қатаң диета - десенсибилизациялаушы ем жүргізу. β-адреноблокаторлар, бисопрололды қоса, аллергендерге сезімталдықты және β-адреноблокаторлар әсерімен адренергиялық компенсаторлық реттеудің әлсіреуі салдарынан анафилаксиялық реакциялар ауырлығын арттыруы мүмкін. Адреналинмен ем үнемі күтілетін емдік әсеріне әкеледі. - бірінші дәрежедегі атриовентрикулярлық блокада - Принцметал стенокардиясы. Коронарлық түйілу жағдайлары байқалмады. β1-адренорецепторларға жоғары іріктелуіне қарамастан, Принцметал стенокардиясы бар пациенттерге бисопролол тағайындау кезінде стенокардия көріністерін толық жоққа шығаруға болмайды - шеткері артериялар облитерациясы (симптомдар өршуі, әсіресе, емнің басында) - жалпы анестезия Тыныс алу жүйесі Кардиоіріктелген β1-адреноблокаторлардың, іріктелмеген β-адреноблокаторлармен салыстырғанда, өкпе функциясына азырақ ықпал етуі мүмкін болса да, барлық β-адреноблокаторлар сияқты, егер оларды пайдалануға дәлелді себептер болмаса, олар тыныс жолдарының обструкциялық аурулары бар пациенттерде қолданылмауы тиіс. Егер осындай себептері болса, бисопрололды сақтықпен пайдалануға болады. Тыныс жолдарының обструкциялық аурулары бар пациенттерде бисопрололмен емдеуді мүмкін болатын ең төмен дозадан бастап, жаңа симптомдардың пайда болуына (мысалы, ентігу, дене жүктемелерін көтере алмау, жөтел) мұқият мониторинг өткізу керек. Симптомдарды туындатуы мүмкін бронх демікпесінде немесе өкпенің басқа созылмалы обструкциялық ауруларында бронходилатациялаушы препараттарды бір мезгілде тағайындау керек. Демікпесі бар пациенттерде тыныс жолдары кедергісінің артуы білінуі мүмкін, сондықтан β2-адреномиметиктер дозасын арттыру қажет болуы мүмкін. Жалпы анестезия Наркоз жасалған пациенттерде β-адреноблокаторлар қолдану индукция және интубация кезеңінде, сондай-ақ операциядан кейінгі кезеңде аритмия және миокард ишемиясы жағдайларының санын азайтады. Қазіргі уақытта операция кезінде β-адреноблокаторлармен демеуші емді жалғастыру ұсынылады. Анестезиолог пациенттің β-адреноблокаторлар қабылдап жүргенінен хабардар болуы тиіс, өйткені басқа дәрілік препараттармен өзара әрекеттесу мүмкіндігі бар, бұл брадиаритмияға, рефлекторлық тахикардияның әлсіреуіне және қан жоғалтуды компенсациялаудың рефлекторлық қабілетінің төмендеуіне әкеледі. Егер хирургиялық араласу алдында β-адреноблокаторлармен емді тоқтату қажет болса, оны біртіндеп жүргізу және жалпы анестезия жасаудан 48 сағат бұрын тоқтату керек. Псориаз Псориаз немесе анамнезінде псориаз бар пациенттер β- адреноблокаторларды (мысалы, бисопролол) пайдасы мен қауіптерін мұқият салыстырудан кейін қабылдауы тиіс. Феохромоцитома Феохромоцитома бар пациенттерде бисопрололды осының алдындағы α-адреноблокадасынан кейін ғана тағайындауға болады. Тиреотоксикоз Бисопрололмен емдеу тиреотоксикоз симптомдарын бүркемелеуі мүмкін. Бисопрололды верапамил немесе дилтиазем типтес кальций антагонистерімен, І класты аритмияға қарсы препараттармен, сондай-ақ орталық әсер ететін гипертензиға қарсы препараттармен біріктіріп қолдану ұсынылмайды. Допинг-бақылаудан өту кезінде бисопролол қолдану оң нәтижелер алуға себеп болуы мүмкін. Препаратты допинг ретінде пайдалану денсаулыққа зиян келтіруі мүмкін. Қосымша заттар Препарат құрамында бір реттік дозасында 146.50 мг және 141.50 мг мөлшердегі маннитол бар, ол орташа босаңсыту әсерін көрсетуі мүмкін. Препарат құрамында күн батар түстес сары алюминий лагы (Е110) бар, ол аллергиялық реакциялар туғызуы мүмкін. Арнайы сақтандырулар Педиатрияда қолдану Балаларға және 18 жасқа дейінгі жасөспірімдерде қолданылмайды. Препараттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері Көлік құралдарын және жоғары зейін қою мен психомоторлық реакциялар шапшаңдығын талап ететін аса қауіпті механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету мәселесін пациенттің препаратқа жеке реакциясын бағалаудан кейін ғана шешу керек. Оны, әсіресе, емдеудің басында және дәрілерді ауыстыру кезінде немесе алкогольмен біріктіргенде (бас айналудың даму мүмкіндігіне байланысты) ескеру керек.

Бисопрололдың жүктілікке және/немесе шаранаға/жаңа туған нәрестеге зиянды әсерін тигізуі мүмкін фармакологиялық әсерлері бар. Жалпы, β-адренорецепторлар блокаторлары плаценталық перфузияны азайтады, бұл шарана өсуінің кідіруіне, жатырішілік өлімге, түсікке немесе мезгілінен бұрын босануға әкелуі мүмкін. Жағымсыз әсерлер (мысалы, гипогликемия және брадикардия) шаранада және жаңа туған нәрестеде туындауы мүмкін. Егер β-адренорецепторлар блокаторларымен емдеу қажет болса, адренорецепторлардың β1-іріктелген блокаторлары ұтымды. Бисопролол, егер тек ана үшін пайдасы шарана/жаңа туған нәрестеде жағымсыз әсерлерінің даму қаупінен асып түскенде болмаса, жүктілік кезінде ұсынылмайды. Босанудан кейін жаңа туған сәбиді тексеруден өткізу қажет. Гипогликемия және брадикардия симптомдары, әдетте, алғашқы 3 күн ішінде күтіледі. Бисопрололдың адамның емшек сүтіне экскрециясы немесе бисопрололды сәбилерде қолдану қауіпсіздігі жөнінде деректер жоқ. Сондықтан бисопрололды қабылдағанда бала емізу ұсынылмайды.

Ұсынылмайтын біріктірілімдер Бисопрололмен бір мезгілде қолдану кезінде верапамил және, аз дәрежеде, дилтиазем типті кальций антагонистері миокардтың жиырылу қабілетіне және атриовентрикулярлық өткізгіштікке теріс ықпалын көрсетуі мүмкін. β-адреноблокаторларды қабылдап жүрген пациенттерге вена ішіне верапамил енгізу айқын артериаялық гипотензияға және атриовентрикулярлық блокадаға әкелуі мүмкін. Орталық әсер ететін гипертензияға қарсы препараттар (метилдопа, моксонидин, резерпин сияқты) орталық симпатикалық тонус төмендеуі (жүрек жиырылуының және жүрек лықсытуының төмендеуі, вазодилатация) салдарынан жүрек жеткіліксіздігі ағымының нашарлауына алып келуі мүмкін. Кенеттен, әсіресе, β-адреноблокаторлардың тоқтатылуына дейін тоқтату «рикошетті» артериялық гипертензияның даму қаупін арттыруы мүмкін. ЖСЖ емдеу үшін қолдану кезінде Аритмияға қарсы I класс дәрілерін (мысалы, хинидин, дизопирамид; лидокаин, фенитоин; флекаинид, пропафенон) бисопрололмен бір мезгілде қолдану кезінде атриовентрикулярлық өткізгіштікке әсерін қуаттандыруы және теріс инотропты әсерді күшейтуі мүмкін. Сақтықпен қолдануды талап ететін біріктірілімдер Дигидропиридин қатарының кальций антагонистерін (мысалы, фелодипин, амлодипин) бисопрололмен бір мезгілде қолдану кезінде артериялық гипотензияның даму қаупін арттыруы мүмкін. ЖСЖ бар пациенттерде одан кейінгі жүректің жиырылу функциясының нашарлау қаупін жоққа шығаруға болмайды. Аритмияға қарсы III класс дәрілері (мысалы, амиодарон): атриовентрикулярлық өткізгіштік уақытына әсерінің күшеюі болуы мүмкін. Жергілікті қолдануға арналған β-адреноблокаторлар (мысалы, глаукоманы емдеу үшін көзге тамызатын дәрілер) бисопрололдың жүйелі әсерлерін күшейтуі мүмкін. Парасимпатомиметиктер бисопрололмен бір мезгілде қолдану кезінде атриовентрикулярлық өткізгіштік уақытын ұзартуы және брадикардияның даму қаупін арттыруы мүмкін. Инсулин және диабетке қарсы пероральді дәрілерді бір мезгілде қолданғанда гипогликемиялық әсері артады. β-адренорецепторлар блокадасы гипогликемия симптомдарын жасыруы мүмкін. Бисопролол мен жалпы анестезия жасауға арналған дәрілерді бір мезгілде қолдану рефлекторлық тахикардияның әлсіреуін туғызуы және гипотензияның даму қаупін арттыруы мүмкін. Жүрек гликозидтерін бисопрололмен бір мезгілде қабылдау жүректің жиырылу жиілігінің төмендеуіне, атриовентрикулярлық өткізу уақытының ұзаруына алып келуі мүмкін. Қабынуға қарсы стероидты емес препараттар (ҚҚСП) бисопрололдың гипотензиялық әсерін төмендетуі мүмкін. β-симпатомиметиктердің (мысалы, добутамин, орципреналин) бисопрололмен біріктірілімі екі дәрілік заттың да әсерінің төмендеуіне әкелуі мүмкін. Аллергиялық реакцияларды емдеу кезінде адреналин дозасын арттыру қажет болуы мүмкін. Бисопролол мен β- және α-адренорецепторларға әсер ететін симпатомиметиктермен (мысалы, адреналин, норадреналин) біріктіріп қолдану α-адренорецепторлар арқылы тамыр тарылтатын әсерлерінің көрініс беруіне ықпал етіп, артериялық қысымның артуына және мезгіл-мезгіл ақсаңдаудың өршуіне әкелуі мүмкін. Осындай өзара әрекеттесулер іріктелмеген β-адреноблокаторларды қолдану кезінде көбірек ықтимал. Бисопрололды трициклды антидепрессанттармен, барбитураттармен, фенотиазиндермен бір мезгілде қолдану гипотензияның даму қаупін арттыруы мүмкін. Артериялық гипертензия және жүректің ишемиялық ауруын емдеу үшін Дигидропиридин типтес кальций өзекшелерінің блокаторлары (мысалы, нифедипин): бірге қолдану гипотензия қаупін арттыруы мүмкін, сондай-ақ жүрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде қарыншалардың қан айдау функциясының бұзылуы жоққа шығарылмайды. Аритмияға қарсы I класс дәрілері (мысалы, хинидин, дизопирамид, лидокаин, фенитоин, флекаинид, пропафенон): атриовентрикулярлық өткізгіштік уақытына ықпал етеді, сондай-ақ теріс инотропты әсерін арттыруы мүмкін. Қолдану кезіндегі әсерлерін нақты анықтауды талап ететін біріктірілім Мефлохин бисопрололмен бір мезгілде қолданғанда брадикардияның даму қаупін арттыруы мүмкін. Моноаминоксидаза тежегіштері (МАОт) (МАОт-В қосылмағанда) β- бета-блокаторлардың гипотензиялық әсерін күшейтуі мүмкін, сондай-ақ гипертензиялық криздің даму қаупін де арттыруы мүмкін.

Сақтау мерзімі 3 жыл. Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды! Сақтау шарттары 25°С-ден аспайтын температурада сақтау керек. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!