Анальгин раствор 50%

2 мл препараттың құрамында белсенді зат - 1000.0 мг натрий метамизолы моногидраты, қосымша зат - инъекцияға арналған су Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Түссізден сарғыштау түске дейінгі мөлдір ерітінді

• жарақаттан немесе операциядан кейінгі жедел ауыру • шаншулар • ісікке байланысты ауыру • басқа да жедел және созылмалы қарқынды ауырулар, өзге емдік шаралар мүмкін болмаған кезде • қызба, басқа шаралар тиімсіз болған кезде Дәрілік затты парентеральді енгізу энтеральді қолдану мүмкін болмаған жағдайларда ғана пайдаланылады

Әсер ету механизмі Анальгин пиразолон туындысы болып табылады және ауыруды бәсеңдететін, ыстық түсіретін және түйілуді басатын білінуі аз әсері бар. Әсер ету механизмі толық зерттелмеген. Циклооксигеназаны іріктемей бөгейді және арахидон қышқылынан простагландиндердің түзілуін азайтады. Анальгетикалық әсер орталық жүйке жүйесіндегі экстра және проприоцептивті ауырсыну импульстарының баяулау жүруімен, ауырсыну сезімталдығының таламус орталықтарының қозғыштық шегінің жоғарылауымен және сыртқы тітіркендіргіштерден ауырсынуды қабылдауға жауап беретін ми құрылымдарының реакциясының төмендеуімен шартталған. Антипиреттік әсер нейтрофилдерден жылу өнімдеріне әсер ететін субстанциялардың түзілуі мен шығарылуының төмендеуімен шартталған. Қабынуға қарсы әсері простагландиндер синтезінің бәсеңдеуімен байланысты.

Дозалау режимі Енгізу алдында дене температурасына дейін жылыту ұсынылады. Дозалануы ауырудың қарқындылығына, қызбаға және анальгинді қабылдауға жауап ретіндегі жеке сезімталдыққа байланысты. Ауыруды және қызбаны бақылайтын төмен тиімді дозалар таңдалуы тиіс. Ересектер және 15 жастан асқан жасөспірімдер: 14 жасқа дейінгі балалар мен жасөспірімдер үшін метамизолдың бір реттік дозасы дене салмағының килограмына 8-16 мг. Балаларда температураны төмендету үшін, әдетте, метамизолдың жеткілікті дозасы дене салмағының килограмына 10 мг құрайды. 15 жастан асқан (> 53 кг) ересектер мен жасөспірімдерге бір жолы 1000 мг дейін қабылдауға болады.. Бір реттік қабылдаудың әсері жеткіліксіз болған жағдайда ең жоғары тәуліктік дозаға байланысты ең жоғары бір реттік дозаны 6-дан 8 сағатқа дейінгі аралықпен тәулігіне 4 ретке дейін қабылдауға болады. Әсері парентеральді енгізгеннен кейін 30 минуттан соң басталады. Вена ішіне инъекция жасау жағдайында гипотония қаупінен аулақ болу үшін дәріні өте баяу енгізу керек. Төмендегі кестеде дене салмағына және жасына байланысты ұсынылған дозалар мен ең жоғары дозалар келтірілген: Дене салмағы — Бір реттік доза — Ең жоғары доза кг — жас — мл — мг — мл — мг 5-8 — 3-11 ай — 0.1-0.2 — 50-100 — 0.4-0.8 — 200-400 9-15 — 1-3 жас — 0.2-0.5 — 100-250 — 0.8-2.0 — 400-1000 16-23 — 4-6 жас — 0.3-0.8 — 150-400 — 1.2-3.2 — 600-1600 24-30 — 7-9 жас — 0.4-1.0 — 200-500 — 1.6-4.0 — 800-2000 31-45 — 10-12 жас — 0.5-1.4 — 250-700 — 2.0-5.6 — 1000-2800 46-53 — 13-14 жас — 0.8-1.8 — 400-900 — 3.2-7.2 — 1600-3600 >53 — ≥15 жас — 1.0-2.0* — 500-1000* — 4.0-8.0* — 2000-4000* * қажет болса бір реттік дозаны 5 мл дейін (2500 мг натрий метамизолына сәйкес келеді) және тәуліктік дозаны 10 мл дейін (5000 мг натрий метамизолына сәйкес келеді) ұлғайтуға болады. Пациенттердің ерекше топтары Балалар 1 жасқа дейінгі, бірақ 3 айдан асқан немесе дене салмағы 5 кг-нан асатын балаларға препаратты тек бұлшықет ішіне енгізеді, курсы 3 күннен аспауы керек. Егде жастағы пациенттер Егде жастағы пациенттерді емдеу кезінде дозаны азайту керек, себебі метамизолдың метаболизмдік өнімдерін организмнен шығару ұзаққа созылуы мүмкін. Жағдайы ауыр және креатинин клиренсі бұзылған пациенттерге аз дозаларды қолдану қажет, себебі метамизолдың метаболизмдік өнімдерін организмнен шығару ұзақ уақыт алуы мүмкін. Бауыр немесе бүйрек функциясы бұзылған пациенттерде Метаболизмдік өнімдерді шығару жылдамдығы бүйрек немесе бауыр жеткіліксіздігінде төмендейтіндіктен, бірнеше жоғары дозаларды енгізуден аулақ болу керек. Қысқа мерзім ішінде қабылдаған кезде дозаны төмендету талап етілмейді. Бүгінгі күні метамизолды бауыр мен бүйрек жеткіліксіздігінің ауыр түрімен ауыратын пациенттерді емдеу үшін ұзақ уақыт қолдану тәжірибесі жоқ. Енгізу режимі Негізінде, дозаны және енгізу әдісін таңдау пациенттің қалаған ауыруды басатын әсеріне және физикалық жағдайына байланысты. Көптеген жағдайларда қажетті ауыруды басатын әсерге қол жеткізу үшін бір рет ішке қабылдау жеткілікті. Егер тез әсер ету қажет болса немесе ішке қабылдау көрсетілімдер болмаса, вена ішіне немесе бұлшықет ішіне енгізу ұсынылады Енгізу әдісін таңдау кезінде парентеральді енгізу кезінде анафилаксиялық/ анафилактоидты реакциялардың жоғары даму қаупін ескеру керек. Анальгин инъекцияға арналған ерітіндіні келесі ерітінділерде ерітуге болады: 5% глюкоза ерітіндісі, физиологиялық ерітінді (0,9% NaCl) және Рингер лактаты. Алайда, ерітінділерді дайындағаннан кейін бірден енгізу керек, себебі олардың тұрақтылығы шектеулі. Метамизол ерітіндісін басқа препараттармен бірге бір шприцке олардың арасындағы реакцияның пайда болу қаупіне байланысты енгізуге болмайды. Енгізу әдісі және жолы Вена ішіне немесе бұлшықет ішіне Ескерту. Барлық парентеральді дәрілік заттарды енгізу алдында қатты бөлшектердің болуына және/немесе ерітіндінің түсінің өзгеруіне көзбен қарап тексеру керек. Емдеу ұзақтығы Ауыруды басатын дәрі ретінде қолданғанда ұзақтығы 1-5 күн. Ыстықты түсіретін дәрі ретінде қолданған кезде 1-3 күн. Дәрілік препараттың бір немесе бірнеше дозасын жіберіп алған кезде қажетті шаралар Өткізіп алғанының орнын толтыру үшін препараттың қосарлы дозасын қабылдамаңыз. Дәрілік препаратты қолдану тәсілін түсіндіру үшін медицина қызметкерінің кеңесіне жүгіну бойынша нұсқаулар Дәрілік препаратты қолданар алдында кеңес алу үшін дәрігерге жүгініңіз.

• әсер етуші затқа немесе қосымша заттардың кез келгеніне аса жоғары сезімталдық • осы препараттарды қолданғаннан кейін агранулоцитоз дамыған пациенттерді қоса, пиразолонның басқа туындыларына (мысалы, феназон, пропифеназон) немесе пиразолидинге (мысалы, фенилбутазон, оксифенбутазон) аса жоғары сезімталдық • сүйек кемігі функциясының бәсеңдеуі (мысалы, цитостатиктермен емдегеннен кейін) немесе қан түзу жүйесінің аурулары • бронх түйілуі немесе салицилаттарға, парацетамолға немесе диклофенак, ибупрофен, индометацин немесе напроксен сияқты басқа есірткілік емес анальгетиктерге анафилактоидты реакциялардың (мысалы, есекжем, ринит, ангионевроздық ісіну) басқа түрлері бар пациенттерде • жедел ауыспалы бауыр порфириясы (порфирия ұстамасының даму қаупі) • глюкоза-6-фосфатдегидрогеназаның генетикалық тапшылығы (гемолиз) • артериялық гипотензия және / немесе тұрақсыз гемодинамика • жүктіліктің үшінші триместрі • 12 айға дейінгі балаларға вена ішіне енгізу

Жиі емес • Препаратты енгізу кезінде немесе одан кейін оқшауланған транзиторлық гипотониялық реакциялар дамуы мүмкін (фармакологиялық негізделуі мүмкін және анафилаксиялық/анафилактоидтық реакциялардың басқа да көріністерімен қатар жүрмейтін). Мұндай реакция қан қысымының күрт төмендеуіне әкелуі мүмкін. Препаратты вена ішіне жылдам енгізу осындай гипотензивті реакциялардың даму қаупін арттырады. Метамизолдың үлкен дозасын қабылдаған кезде аса жоғары сезімталдық белгілерінсіз артериялық қысымның қатер шегінде төмендеуі байқалады • тіркелген дәрілік экзантема • несепте зиянсыз метаболиттің-рубазон қышқылының болуы салдарынан несептің қызыл түске боялу мүмкіндігі. • инъекция орнында ауырсыну және жергілікті реакциялар болуы мүмкін (гиперемия) Сирек • лейкопения • анафилаксиялық немесе анафилактоидтық реакциялар*. • тері бөртпесі (мысалы, макулопапулезді экзантема) Өте сирек • агранулоцитоз (өліммен аяқталуы мүмкін жағдайларды қоса), тромбоцитопения. Егер анальгин бір аптадан астам уақыт қолданылса, агранулоцитоз қаупінің жоғарылауы мүмкін екендігі туралы кейбір дәлелдер бар. Бұл реакция дозаға тәуелді емес және емдеудің кез келген сәтінде пайда болуы мүмкін. Агранулоцитоздың типтік симптомдары қызба, қалтырау, тамақтың ауыруы, жұтынудың қиындауы, сондай-ақ шырышты қабықтардың зақымдануы (ауыз қуысы, жұтқыншақ және мұрын, аноректальді аймақ және жыныс мүшелері) болып табылады. Егер пациент антибиотиктік ем алса, онда агранулоцитоздың типтік көріністері ең аз түрде көрінуі мүмкін екенін есте ұстаған жөн. Көкбауырдың немесе лимфа түйіндерінің ұлғаюы әлсіз көрінеді немесе болмайды. Эритроциттердің шөгу жылдамдығы артады, гранулоциттер айтарлықтай азаяды немесе мүлдем жоқ. Көптеген жағдайларда гемоглобиннің, эритроциттердің және тромбоциттердің көрсеткіштері қалыпты болып қалады.Талдау нәтижелерін күтпестен анальгинді дереу тоқтату емдеу үшін өте маңызды. Егер пациенттерде жалпы жай-күйдің күрт нашарлауы, тұрақты қызба байқалса немесе шырышты қабықтың, әсіресе ауыз қуысында, мұрында және тамақта ауырсыну өзгерістері пайда болса, онда осы пациенттерді дереу тексеру керек. Тромбоцитопенияның типтік симптомдары - бұл қан кетудің жоғарылауына бейімділік және теріде және шырышты қабаттарда петехияның туындауы болып табылады. • анальгетиктерден туындаған демікпе синдромы. Анальгетиктік демікпе синдромы бар пациенттерде жағымсыздық реакциясы әдетте демікпе ұстамалары түрінде көрінеді. • Стивенс-Джонсон синдромы, уытты эпидермальді некролиз (Лайелл синдромы) қараңыз). • бүйрек функциясының жедел бұзылуы (жедел бүйрек жеткіліксіздігі), әсіресе бүйрек аурулары бар пациенттерде, кейбір жағдайларда олигуриямен, ануриямен немесе протеинуриямен; бірлі-жарым жағдайларда жедел интерстициальді нефрит дамуы мүмкін. • флебит Белгісіз (қолда бар деректер негізінде бағалау мүмкін емес) • аплазиялық анемия, панцитопения (өліммен аяқталу жағдайларын қоса). Бұл реакциялар сондай-ақ, егер бұрын препарат қандай да бір асқынуларсыз бірнеше рет қабылданған болса да пайда болуы мүмкін. Панцитопения пайда болған кезде емдеуді дереу тоқтату қажет және оны қалыпқа келтіргенге дейін қанның толық талдауын бақылау керек. • анафилаксиялық шок*. • Коунис синдромы (аллергиялық стенокардия немесе аллергиялық миокард инфаркті). • асқазан-ішектен қан кетудің даму жағдайлары туралы хабарланды. • жедел гепатитті, сарғаюды, бауыр ферменттерінің ұлғаюын қоса алғанда, дәрілермен байланысты бауырдың зақымдануы. • DRESS-синдромы (дәрілік затқа бөртпесі, эозинофилия және жүйелік симптомдары бар реакция) ** *Бұл реакциялар ауыр және өмірге қауіпті және кейбір жағдайларда өлімге әкелуі мүмкін болып табылады. Бұл реакциялар, егер бұрын препарат қандай да бір асқынуларсыз бірнеше рет қолданылған жағдайда да туындауы мүмкін. Мұндай реакциялар инъекция кезінде немесе оны енгізгеннен кейін бірнеше сағаттан соң дамуы мүмкін, алайда олар әдетте препаратты енгізгеннен кейін бір сағат ішінде байқалады. Әдетте жеңілірек реакциялар тері симптомдары мен шырышты қабықтың симптомдары (қышыну, ашыту, гиперемия, есекжем, ісіну), ентігу немесе асқазан-ішек жолдарының тарапынан шағымдар түрінде көрінеді. Жеңілірек реакциялар жайылған есекжемнің дамуымен, ауыр ангионевроздық ісінумен (әсіресе көмейді қамтыған), ауыр бронх түйілуімен, жүрек ырғағының бұзылуымен, қан қысымының күрт төмендеуімен (кейде осының алдындағы қан қысымының жоғарылауымен) және гемодинамикалық шок дамуымен ауыр формаларға дейін үдеуі мүмкін. Анальгетиктерге жағымсыздығы бар пациенттерде демікпе шабуылдары дамуы мүмкін. Сондықтан тері реакциялары пайда болған кезде анальгин дереу тоқтатылуы керек ** Метамизолмен емдеу кезінде Стивенс–Джонсон синдромы (СДС), уытты эпидермальді некролиз (УЭН) және DRESS-синдромды (дәрілік затқа бөртпесі, эозинофилия және жүйелік симптомдары бар реакция) қоса алғанда, ауыр тері реакцияларының дамығаны туралы хабарламалар алынды. Жағымсыз дәрілік реакциялар туындаса медицина қызметкеріне, фармацевтика қызметкеріне немесе дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса, дәрілік препараттарға жағымсыз реакциялар (әсерлер) бойынша ақпараттық деректер базасына тікелей хабарласыңыз Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитеті «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Симптомдары Артық дозаланғанда келесі симптомдар пайда болуы мүмкін: жедел агранулоцитоз, бүйрек функциясының төмендеуі/олигуриямен жедел бүйрек жеткіліксіздігі (мысалы, интерстициальді нефриттің дамуына байланысты), орталық жүйке жүйесінің сирек кездесетін симптомдары (бас айналу, ұйқышылдық, құлақтағы шуыл, сандырақтау, сананың бұзылуы, кома, құрысулар) және артериялық қысымның күрт төмендеуі (кейде шокқа дейін үдейтін), сондай-ақ жүрек ырғағының бұзылуы (тахикардия). Жоғары дозаларды қабылдағаннан кейін бүйрек арқылы уытты емес метаболитті (рубазон қышқылы) шығару несептің қызыл түске боялуына әкелуі мүмкін. Емі Натрий метамизолына спецификалық антидот жоқ. Егер препаратты қабылдағаннан кейін 1-2 сағаттан аспайтын ғана уақыт өтсе, онда сіз құстырып, зонд арқылы асқазанды шаюды жүргізе аласыз; тұзды іш жібіткіш дәрілерді, белсендірілген көмірді тағайындаңыз. Артық дозаланған кезде қарқынды диурез көрсетіледі. Бас метаболит (4-N-метиламиноантипирин) гемодиализ, гемофильтрация, гемоперфузия немесе қан плазмасын сүзу көмегімен шығарылуы мүмкін.

Пиразолон туындысы метамизолдың сирек кездесетін, бірақ өмірге қауіпті шок және агранулоцитоз қаупі. Натрий метамизолын қолдануға жауап ретінде анафилактоидты реакциялар пайда болатын пациенттер басқа да есірткілік емес анальгетиктерді қолдануға жауап ретінде олардың даму қаупіне ұшырауға бейім. Натрий метамизолын қолдануға жауап ретінде анафилаксиялық немесе басқа иммунитетке байланысты реакциялар (мысалы, агранулоцитоз) пайда болатын пациенттер де басқа пиразолондар мен пиразолидиндерді қолдануға жауап ретінде олардың даму қаупіне ұшырауға бейім. Басқа пиразолондарға, пиразолидиндерге немесе басқа да есірткілік емес анальгетиктерге анафилаксиялық немесе басқа иммунитеттік реакциясы бар пациенттер де анальгинге сәйкес реакцияның жоғары қаупіне бейім болады. Агранулоцитоз Шеткері қандағы нейтрофилдер саны 1500/мм3 кем төмендегенде дереу дәрігерге қаралу және натрий метамизолын тоқтату қажет, әрі қарай, қан талдауын ол қалыпқа келгенше бақылау керек. Натрий метамизолын қабылдау аясында агранулоцитоздың дамуы мүмкін. Ол өте сирек туындайды, кем дегенде бір аптаға созылады, дозаға байланыссыз, ауыр болуы, өмірге қауіп төндіруі мүмкін және кейбір жағдайларда өлімге әкеледі. Пациенттерге осы препаратты қолдануды дереу тоқтатып, жалпы жағдайдың күрт нашарлауы, дене температураның үнемі себепсіз көтерілуі, қызба, қалтырау, тамақтың ауыруы, жұтынудың қиындауы, стоматит, ауыз қуысының, мұрынның, тамақтың және жыныс мүшелері аумағының немесе анустың эрозиялық-ойық жаралы зақымдануы сияқты симптомдар анықталған кезде дәрігерге қаралу ұсынылады. Әрі қарай, қан талдауын бақылау керек (толық қан талдауын қоса). Талдау нәтижесін күтпей емдеуді дереу тоқтату керек. Тромбоцитопения Егер теріде және шырышты қабықтарда тромбоцитопения белгілері пайда болса, мысалы, қан кетуге және петехияға жоғары бейімділік, анальгин қолдануды дереу тоқтату және одан әрі қан талдауын (толық қан талдауын қоса) бақылау қажет. Талдау нәтижесін күтпестен емдеуді тоқтату керек. Панцитопения Панцитопения дамығанда емдеу дереу тоқтатылып, әрі қарай қан талдауы қалпына келгенге дейін бақылануы тиіс. Пациент егер емдеу кезінде қанның патологиялық өзгерістерін айғақтайтын белгілер мен симптомдар (мысалы, жалпы дімкәстік, инфекция, тұрақты қызба, қанталаулар, қан кету, бозару) пайда болса, дәрігерге көріну қажеттігі туралы хабардар етілуі тиіс. Анафилаксиялық/анафилактоидты реакциялар Препаратты енгізу тәсілін таңдау кезінде парентеральді енгізу анафилаксиялық/анафилактоидты реакциялардың пайда болу қаупінің жоғары болуымен байланысты екенін ескеру керек. Натрий метамизолына аса жоғары сезімталдық реакцияларының даму қаупінің жоғарылауы келесі жағдайларға байланысты болуы мүмкін: • анальгетиктерге демікпе синдромымен немесе ангионевроздық ісінумен . • анальгетикалық бронх демікпесі, әсіресе қатарлас полипозды риносинуситпен • созылмалы есекжем • бояғыштар (мысалы, тартразинге) немесе консерванттар (мысалы, бензоатқа) жағымсыздығы немесе жоғары сезімталдық. • алкоголь жағымсыздығы (алкогольге жоғары сезімталдық), тіпті кейбір алкогольді сусындардың аздаған мөлшерін қабылдағанда да. Пациенттерде түшкіру, көзден жас ағуы және беттің айқын қызаруы байқалады. Алкоголь жағымсыздығы бұрын анықталмаған аспирин демікпесі синдромын көрсетуі мүмкін Анафилаксиялық реакциялар Бейімділігі бар пациенттерде анафилаксиялық шок пайда болуы мүмкін, сондықтан демікпесі немесе атопиясы бар пациенттерге натрий метамизолын сақтықпен тағайындау керек. Натрий метамизолын қолданар алдында пациенттен сауалнаманы мұқият алу қажет. Анафилактоидтық реакцияның даму қаупі анықталған жағдайда қаупі/пайдасының арақатынасын анықтағаннан кейін ғана қабылдау мүмкін болады . Аса жоғары сезімталдық реакцияларының даму қаупі жоғары пациенттерде натрий метамизолын қолданған жағдайда олардың жай-күйін қатаң медициналық бақылау және анафилаксиялық/анафилактоидтық реакциялар дамыған жағдайда оларға шұғыл көмек көрсету үшін құралдардың болуы қажет. Ауыр тері реакциялары Натрий метамизолын пайдалану кезінде Стивенс-Джонсон синдромын (SJS), уытты эпидермальді некролизді (TEN) және DRESS-синдромын сияқты (бөртпе, эозинофилия және жүйелік симптомдары бар дәрілік затқа реакция) өмірге қауіпті тері реакциялары тіркелді. Бұл жағымсыз реакциялар өмірге қауіпті болуы ықтимал, оның ішінде өліммен аяқталуына әкелуі мүмкін. Стивенс-Джонсон синдромының немесе уытты эпидермалық некролиздің симптомдары немесе белгілері (мысалы, терідегі үдемелі, көбінесе күлбіреуіктермен жүретін бөртпе немее шырышты қабықтардың зақымданулары) пайда болған жағдайда, метамизол натриймен емдеуді дереу тоқтату қажет және ешбір жағдайда қаййтадан енгізілмейді. Пациенттер белгілері мен симптомдарынан хабардар болуы және тері тарапынан өзгерістерді, әсіресе, емдеудің алғашқы апталарында мұқият қадағалауы тиіс. Бауырдың дәрілерге байланысты зақымдануы Метамизол қабылдаған пациенттерде негізінен гепатоцеллюлярлық симптоматикасы болған және емдеу басталғаннан кейін бірнеше күн немесе бірнеше ай ішінде туындаған жедел гепатит жағдайлары тіркелді. Белгілері мен симптомдары жиі түрде дәрілерге аса жоғары сезімталдықтың басқа реакцияларымен (мысалы, бөртпе, қан көрсеткіштерінің өзгеруі, қызба және эозинофилия) бірге немесе аутоиммунды гепатит белгілерімен қатарлас жүретін, сарғаюмен немесе онсыз қан сарысуындағы бауыр ферменттерінің деңгейі жоғарылауы болды. Пациенттердің көпшілігі метамизолмен емдеуді тоқтатқаннан кейін сауықты. Алайда, жеке-дара жағдайларда бауыр трансплантациясы қажеттілігі болатын жедел бауыр жеткіліксіздігіне дейін өршуі туралы хабарланды. Метамизолмен байланысты бауырдың зақымдану механизмі анықталмаған. Алайда, деректер иммундық-аллергиялық механизмнің болуын көрсетеді. Пациенттер бауырдың зақымдануын көрсететін симптомдар пайда болған жағдайда дәрігерге қаралуы керек. Мұндай пациенттерде метамизолмен емдеуді тоқтату керек және бауыр функциясы тексерілуі тиіс. Егер алдыңғы ем кезінде бауыр функциясының бұзылуы болса, метамизолды қайта тағайындауға болмайды. Оқшауланған гипотензивті реакциялар Метамизолды қабылдау гипотензивті реакцияларға әкелуі мүмкін. Бұл реакциялар дозаға тәуелді болуы мүмкін. Әдетте бұл реакциялар пероральді қабылдауға қарағанда, парентеральді енгізу кезінде пайда болады. Мұндай реакциялар қаупін болдырмау үшін: • венаішілік инъекцияны баяу енгізу керек • алдыңғы гипотензиясы, сусыздануы немесе дегидратациясы, тұрақсыз артериялық қысымы бар немесе қан айналымының бастапқы жеткіліксіздігі бар пациенттерде гемодинамиканы қалпына келтіру (мысалы жүрегінің ұстамасы немесе көп түрлі жарақаты бар пациенттерде) • температурасы жоғары пациенттерді бақылау керек Мұндай пациенттерде мұқият тексеру және дұрыс бақылау қажет. Гипотензивті реакциялар қаупін азайту үшін алдын-алу шаралары (мысалы, қан айналымын тұрақтандыру) қажет болуы мүмкін. Анальгин қан қысымын төмендетуден аулақ болу керек пациенттерде, мысалы, ауыр ишемиялық жүрек ауруы немесе ми тамырларының стенозы кезінде гемодинамика параметрлерін мұқият бақылаумен ғана тағайындалуы керек. Анальгинді бүйрек немесе бауыр функциясы бұзылған пациенттерде пайда/қауіп арақатынасын және тиісті сақтық шараларын айқындағаннан кейін ғана қолдану керек . Бүйрек немесе бауыр функциясы бұзылған пациенттерде натрий метамизолының шығарылу жылдамдығының төмендеуіне байланысты оны жоғары дозаларда қабылдаудан аулақ болу ұсынылады. Егер анальгин сияқты пиразол туындыларын қабылдағаннан кейін қызба төмендемесе немесе шырышты қабықтарда, әсіресе аузында, мұрнында немесе тамақта жаңа немесе ауыратын ойылған жаралар пайда болса, басқа ауырсынуды басатын немесе ыстық түсіретін препараттарды қолданбай, препаратты дереу тоқтату керек. Бұл әдетте 2-ден 3 аптаға дейін созылады, оның барысында кең ауқымдағы антибиотиктер мен антимикотиктерді тағайындау қажет. Кейде несептің қызылға боялуы байқалады: клиникалық маңызы жоқ және бұл бүйрек арқылы улы емес метаболиттің (рубазон қышқылы) шығарылуымен байланысты. Арнайы ескертулер Бұл препараттың 1 ампуласының ішінде 3 ммоль (немесе 69 мг) натрий бар.Натрий қабылдауы шектелген диетада жүрген пациенттер ескеруі керек. Препараттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері Ұсынылған дозалар диапазоны концентрацияға және реакция жылдамдығына ықпал етпейді. Жоғары дозаларды қабылдаған кезде сақтық шарасы ретінде машиналарды, көлік құралдарын жүргізуден немесе басқа қауіпті қызмет түрлерінен аулақ болу керек. Бұл, атап айтқанда, алкогольмен біріктіруге қатысты.

Жүктілік кезінде натрий метамизолын қолдану туралы мәліметтер шектеулі. Жарияланған деректердің нәтижелері бойынша бірінші триместрде (n=568) метамизол әсеріне ұшыраған жүкті әйелдердегі натрий метамизолының тератогендік немесе эмбриоуыттылық әсері байқалмады. Натрий метамизолын жүктіліктің бірінші және екінші триместрінде қабылдауға болмайды.Жекелеген жағдайларда метамизолдың бір реттік дозалары, егер емдеудің басқа нұсқалары болмаса, бірінші және екінші триместрде орынды болуы мүмкін. Алайда, әдетте, бірінші және екінші триместрде метамизолды қолдану ұсынылмайды. Метамизолды үшінші триместрде қолдану фетоуытты әсерлермен бірге жүреді (бүйрек функциясының бұзылуы және артериялық түтіктің тарылуы), сондықтан метамизолды жүктіліктің үшінші триместрінде қолдануға болмайды. Жүктілік үшінші триместрде метамизолды абайсызда қолданған жағдайда амниотикалық сұйықтық пен артериялық жолды тексеру керек: УДЗ және эхокардиография. Метамизол простагландин синтезінің әлсіз тежегіші болғанымен, ол нәрестелер мен аналарда тромбоциттердің агрегациясының төмендеуі нәтижесінде перинатальді асқынулар тудыруы мүмкін. Натрий метамизолы плаценталық бөгет арқылы өтеді. Натрий метамизолы метаболиттері емшек сүтіне өтеді және емшектегі нәресте үшін қауіпті жоққа шығаруға болмайды. Атап айтқанда, бала емізу кезінде Метамизолды қайта қолданудан аулақ болу керек. Метамизолды бір рет қолданған жағдайда аналарға қабылдағаннан кейін 48 сағат ішінде бала емізуді тоқтата тұру ұсынылады.

Натрий метамизолы CYP2B6 және CYP3A4 сияқты метаболизденетін ферменттерді индукциялауы мүмкін. Натрий метамизолын бупропионмен, эфавиренцпен, метадонмен, вальпроатпен, циклоспоринмен, такролимуспен немесе сертралинмен бірге қолданғанда осы препараттардың қан сарысуындағы концентрациясын төмендетуі және тиісінше осы дәрілік заттардың клиникалық тиімділігін төмендетуі мүмкін. Сондықтан метамизолмен бірге қолданған кезде сақ болу және осы препараттардың клиникалық жауабы мен концентрациясын бақылау керек. Новалгин мен хлорпромазинді бір мезгілде қолданған кезде қатты аса суыту пайда болуы мүмкін. Метотрексат еміне натрий метамизолын қосқанда метотрексаттың гепатоуытты әсері, әсіресе егде жастағы пациенттерде күшеюі мүмкін. Сондықтан осы препараттарды бірге қолдану аулақ болу керек. Бірге қолданғанда натрий метамизолы ацетилсалицил қышқылының тромбоциттер агрегациясына әсерін төмендетуі мүмкін. Сондықтан бұл біріктірілімді кардиопротекция үшін ацетилсалицил қышқылының төмен дозаларын қабылдайтын пациенттерді емдеу кезінде сақтықпен қолданған жөн (тромб түзілуінің профилактикасы). Натрий метамизолын пероральді антикоагулянттармен, каптоприлмен, литиймен және триамтеренмен бірге қолданған кезде өзара әрекеттесулер, сондай-ақ гипертензияға қарсы және диуретиктік дәрілердің тиімділігінің өзгеруі байқалатыны белгілі. Метамизолдың бұл өзара әрекеттесулерге қаншалықты дәрежеде әкелетіні белгісіз. Зертханалық зерттеулердің нәтижелеріне әсері Метамизолды қолдану Триндер реакциясына немесе Триндерге ұқсас реакцияларға негізделген зертханалық зерттеулердің нәтижелерін бұрмалауы мүмкін (мысалы, креатинин, триглицеридтер, холестерин - ЛПТЖ немесе сарысудағы несеп қышқылы деңгейін анықтау).

Сақтау мерзімі 3 жыл Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды! Сақтау шарттары Жарықтан қорғалған жерде, 25оС-ден аспайтын температурада сақтау керек. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!