Алувиа таблетки 200 мг/50 мг

Бір таблетканың құрамында белсенді заттар: лопинавир, 200 мг, ритонавир, 50 мг, қосымша заттар: коповидон К 28, сорбитан лаураты, сусыз коллоидты кремнийдің қостотығы таблетка қабығы: натрий стеарилфумараты, сусыз коллоидты кремнийдің қостотығы, ұнтақ - таблетка қабығы үшін суспензия компоненті, жабыны үшін ұнтақтың құрамы: гипромеллоза 2910 (6mPa*s), титанның қостотығы (Е171), макрогол 400, гидроксипропилцеллюлоза, гипромеллоза 2910 (15mPa*s), тальк, сусыз коллоидты кремнийдің қостотығы, макрогол 3350, темірдің қызыл тотығы (Е172), полисорбат 80. Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Бір жағында Abbott фирмасының логотипі және «AL» бедері бар қызыл түсті үлбірлі қабықпен қапталған сопақша таблеткалар.

Алувиа препараты АИТВ-1 инфекциясын жұқтырған ересек адамдарды, жасөспірімдер мен 2 жастан үлкен балаларды басқа антиретровирустық дәрілік заттармен біріктірілімде емдеу үшін көрсетілген. Бұрын протеаза тежегіштерін қабылдаған АИТВ-1 инфекциясын жұқтырған пациенттерді емдеу үшін Алувиа препаратын таңдау вирустық төзімділікке жеке тест өткізуге және пациенттердің емделу тарихына негізделуі тиіс.

ATХ коды J05AR10 Әсер ету механизмі Лопинавир – АИТВ-1 және АИТВ-2 протеазалар тежегіші – жетілмеген инфекциялық емес вирустың өндірілуіне әкеліп, gag-pol-полипротеин ыдырауының алдын алады. Ритонавир – пероральді қолдануға арналған АИТВ-1 және АИТВ-2 аспартил протеазалардың пептидомиметикалық тежегіші. АИТВ-протеазаны тежеу бұл ферментті полипротеиннің gag pol ізашарын өңдеуге қабілетсіз етеді, ол инфекция жұқтырудың жаңа циклдеріне түрткі болуға қабілетсіз морфологиялық жетілмеген АИТВ-бөлшектерінің түзілуіне әкеледі. Ритонавирдің АИТВ протеазасына іріктелген ұқсастығы және адамның аспартил-протеазасына қарсы төмен тежеу белсенділігі бар. Фармакодинамикалық әсерлері Электрокардиограмма көрсеткіштеріне әсері Плацебо мен белсенді препарат (тәулігіне 1 рет 400 мг моксифлоксацин) бақыланатын рандомизацияланған айқаспалы зерттеуде дені сау 39 ересек еріктіде препараттың зерттеудің 3-күні 12 сағат ішінде 10 өлшемі қамтылған QTcF аралығына әсер етуіне бағалау жүргізілді. QTcF аралығындағы айырмасының ең жоғарғы орташа шамасы (95% сенім аралығының жоғарғы шекарасы), плацебо тобымен салыстырғанда, лопинавирдің/ритонавирдің тәулігіне 2 рет 400/100 мг дозасын және емдік дозасынан асып кететін (тәулігіне 2 рет 800/200 мг) дозасын алған топтар үшін, тиісінше, 3,6 (6,3) және 13,1 (15,8) құрады. Лопинавирдің/ритонавирдің жоғары дозаларын қабылдаған кезде QRS аралығының 6-9,5 мс ұзаруы (тәулігіне 2 рет 800/200 мг) QT аралығының ұзаруына ықпал етеді. Бұл көрсеткіш препараттарды қабылдаудың 3-күні шамамен 1,5 есе және ұсынылған LPV/r 1 немесе тепе-тең күйде тәулігіне 2 рет қабылдау кезіндегіден 3 есе жоғары асып кетеді. Пациенттердің бір де бірінде QTcF аралығының бастапқы мәнінен 60 мс артық ұзаруы немесе QTcF аралығының 500 мс клиникалық мәнді шегінен асып кетуі байқалмады. Лопинавир/ритонавир қабылдаған сынақтан өтушілердегі сол зерттеудің 3-күні PR аралығының орташа ұзарғаны да білінді. Бастапқысына қатысты PR аралығының орташа ұзаруы дозаны қабылдағаннан кейін 12-сағаттық аралық кезінде 11,6-24,4 мс құрады. Ең ұзақ PR аралығы 286 мс болды, ал жүректің екінші немесе үшінші дәрежедегі блокадасы байқалмады. Вирусқа қарсы in vitro белсенділігі АИТВ зертханалық штаммдарына және АИТВ клиникалық изоляттарына қатысты in vitro лопинавирдің вирусқа қарсы белсенділігі, тиісінше, жедел инфекция жұқтырған лимфобластты жасуша желілерінде және шеткері қан лимфоциттерінде білінді. Адамның қан сарысуынан тыс болатын АИТВ-1 әр алуан зертханалық 5 штаммына қатысты лопинавирдің IC50 орташа мәні 19 нМ құрады. Адамның қан сарысуының қатысынсыз және 50% қатысуымен MT4 жасушаларындағы АИТВ-lIIB қатысты лопинавирдің IC50 орташа мәні, тиісінше, 17 нМ және 102 нМ құрады. Адамның қан сарысуынан тыс болатын АИТВ-1 клиникалық изолятының бірнешеуіне қатысты лопинавирдің IC50 орташа мәні 6,5 нМ құрады. Төзімділік Төзімді штаммдардың in vitro бөлінісі Лопинавирге сезімталдығы төмен АИТВ-1 изоляттары in vitro бөлінді. Лопинавирмен бөлек немесе лопинавирдің ритонавирмен біріктірілімінде Алувиа препаратымен емделу кезінде байқалатын плазмадағы концентрацияларына баламалы концентрацияларда in vitro АИТВ-1 әрекеті баяу болды. Осы пассаждарда бөлінген вирустардың генотиптік және фенотиптік талдауы концентрацияның осындай арақатынасында ритонавир қатысуының лопинавирге төзімді вирустар бөлінісіне елеулі ықпал етпейтінін көрсетті. Жалпы, лопинавир мен протеазаның басқа тежегіштері арасындағы фенотиптік айқаспалы төзімділіктің in vitro сипаттамаларын зерттеу лопинавирге сезімталдық төмендеуінің ритонавир мен индинавирге сезімталдық төмендеуімен тығыз байланысты екенін, бірақ ампренавир, саквинавир және нелфинавирге сезімталдықтың төмендеуімен қатар жүрмейтінін жорамалдауға негіз береді. Бұрын антиретровирустық ем алмаған пациенттерде жүргізілген төзімділік талдауы Талдаудан өткен штаммдардың шектеулі санына жүргізілген клиникалық зерттеулерде зерттеудің басында протеаза тежегіштеріне айқын төзімділіксіз бұрын антиретровирустық ем алмаған пациенттерде лопинавирге іріктелген төзімділік байқалмады. Протеаза тежегіштерімен (ПТ) ем қабылдаған пациенттерде жүргізілген төзімділік талдауы Протеаза тежегіштерімен сәтсіз емделуден өткен пациенттерде лопинавирге төзімділіктің туындауы II фазаның екі зерттеуінде және III фазаның бір зерттеуінде протеаза тежегіштерін қабылдаған 19 пациенттегі проспективті бақылау барысында бөлінген изоляттар негізінде зерттелді. Пациенттерде вирустың толық емес супрессиясы немесе вирустық қайтарым феномені, Алувиа препаратына берілген бастапқы жауап нәтижесін және бастапқы деңгей мен қайтарым арасында арта түсетін in vitro төзімділікті көрсеткен симптомдардың қайта басталғаны байқалды (жаңа мутациялардың туындауы немесе лопинавирдің фенотиптік сезімталдығының екі есе өзгеруі ретінде анықталады). Арта түсетін төзімділігі протеаза тежегіштерімен емделу кезінде бірнеше мутацияға ұшыраған бастапқы штаммдардың болуымен, лопинавирге бастапқы сезімталдығы көп дегенде 40 есе төмендеп кетуімен сипатталған пациенттерге тән болды. V82A, I54V және M46I мутациялары ең көп жиі көрініс береді. I47V/A-мен біріктірілімде L33F, I50V және V32I мутациялары да байқалды. Бастапқы штаммдармен салыстырғанда, 19 штаммда IC50 4,3 есе артқаны (жабайы типті вируспен салыстырғанда, 6,2-43 есе өзгеруі) байқалды. Басқа протеаза тежегіштерімен емдегеннен кейін бөлінген вирустарда лопинавирге фенотиптік сезімталдық төмендеуінің генотиптік өзара байланысы болады. Бір немесе бірнеше протеаза тежегішімен сәтсіз емдеуден өткен пациенттерден бөлінген 112 клиникалық изолятқа қатысты in vitro лопинавирдің вирусқа қарсы белсенділігіне бағалау жүргізілді. Осы топтың шегінде АИТВ протеазасындағы келесі мутациялар in vitro лопинавирге сезімталдықтың төмендеуімен байланысты болды: L10F/I/R/V, K20M/R, L24I, M46I/L, F53L, I54L/T/V, L63P, A711 L/T/V, V82A/F/T, 184V және L90M. Жоғарыда көрсетілген амин қышқылды позицияларда 0-3, 4-5, 6-7 және 8-10 мутацияларымен изоляттарға қатысты лопинавирдің EC50 медианасы, тиісінше, АИТВ жабайы типті вирусына қатысты EC50 мәнінен 0,8, 2,7, 13,5 және 44,0 есе жоғары болды. Сезімталдығы 20 еседен көп өзгеріске түскен вирустың барлық 16 типінде 10, 54, 63 және 82 және (немесе) 84-тен көп позициялардағы мутациялар болды. Бұдан бөлек, 20, 24, 46, 53, 71 және 90 амин қышқылды позициялардағы мутациялар санының медианасы 3 болды. Жоғарыда көрсетілген мутацияларға қосымша, V32I және I47A мутациялары протеаза тежегіштерімен емдеуден өткен және Алувиа препаратымен ем алып жүрген пациенттерде лопинавирге төмендеген сезімталдықпен байқалатын қайталанулармен сипатталған штаммдарда болды. Алувиа препаратын қабылдаған пациенттерде I47A және L76V мутациялары лопинавирге сезімталдығы төмендеген қайталамалы штаммдарда болды. Қосымша деректердің алынуымен жекелеген мутациялардың немесе мутациялар жинақтарының маңыздылығын бағалау өзгеруі мүмкін. Төзімділік зерттеулерінің нәтижелерін бағалаудың ағымдағы жүйесі жөнінде үнемі кеңесіп отыру ұсынылады. Протеаза тежегіштерімен сәтсіз емдеуден өткен пациенттердегі Алувиа препаратының вирусқа қарсы белсенділігі Лопинавирге сезімталдық төмендеуінің клиникалық мәні әртүрлі протеаза тежегіштерімен емделуден оң әсер алмаған 56 пациенттегі бастапқы вирустық генотип пен фенотипті есепке ала отырып, Алувиа препаратымен емдеуге берілген вирусологиялық жауапты бағалау әдісімен in vitro зерттелді. Бастапқы вирустық 56 изолятқа қатысты лопинавир EC50 АИТВ жабайы типіне қатысты EC50 мәнінен 0,6-96 есе асып кетті. Алувиа препаратымен, эфавиренз және кері транскриптазаның нуклеозидті тежегіштерімен 48 апта емделуден кейін бастапқы деңгеймен салыстырғанда лопинавирге сезімталдығы 10 еседен, 10-40 еседен аз және 40 еседен көп төмендеп кететін пациенттердің, тиісінше, 93% (25/27), 73% (11/15) және 25% (2/8) мөлшерінде плазмадағы АИТВ РНҚ ≤ 400 көшірме/мл құрады. Бұдан бөлек, in vitro лопинавирге сезімталдықтың төмендеуімен байланысты АИТВ протеазасында мутациялардың жоғарыда көрсетілген тізімінен 0-5, 6-7 және 8-10 мутациялары бар пациенттердің 91% (21/23), 71% (15/21) және 33% (2/6) шамасында вирусологиялық жауап байқалды. Осы пациенттер бұрын лопинавирмен/ритонавирмен немесе эфавирензбен ем алмағандықтан, әсіресе, төзімділігі жоғары вирус типіне шалдыққан пациенттер үшін эфавиренздің вирусқа қарсы белсенділігі тән болуы мүмкін. Зерттеуде Алувиа препаратымен ем қабылдамаған пациенттерді бақылау тобы қамтылмады. Айқаспалы төзімділік Протеаза тежегіштерін қабылдаған пациенттерде Алувиа препаратымен емделуден кейін лопинавирге арта түсетін төзімділігі түзілген штаммдарға қарсы басқа протеаза тежегіштерінің тиімділігі: басқа протеаза тежегіштеріне айқаспалы төзімділіктің болуы бұрын протеаза тежегіштерін қабылдаған пациенттерде Алувиа препаратын қолдануға зерттеу жүргізілетін II фазаның үш зерттеуінде және III фазаның бір зерттеуінде лопинавирге төзімділіктің артуын көріністеген 18 қайталамалы штаммда талданды. Бастапқы күйдегі осы 18 изолят үшін және вирусологиялық қайтарым феноменінде лопинавир IC50 медианасы, жабайы вирус типтерімен салыстырғанда, тиісінше, 6,9-дан 63 есеге дейінгі диапазонда жоғары болды. Әдетте, вирусологиялық қайтарымды штаммдар индинавирге, саквинавирге, атазанавирге айқаспалы төзімділікті (бастапқы айқаспалы төзімділігінде) әрі сақтайды, әрі елеулі сипатта дамытады. Ампренавир белсенділігінің орташа төмендеуі бастапқы және қайталамалы штаммдар үшін IC50 мәнінің, тиісінше, 3,7-ден 8 дейінгі жиілікте артатын медианасында байқалды. Штаммдар бастапқы деңгейдегі IC50 мәнінің арту медианасымен және жабайы вирус типтерімен салыстырғанда, тиісінше, 1,9 және 1,8 есе вирусологиялық қайтарым феноменінде типранавирге сезімталдықты сақтады. Лопинавирге төзімді АИТВ-1 инфекцияларын емдеу кезінде берілген жауаптың генотиптік көрсеткіштерін қоса, типранавир туралы қосымша ақпарат алу үшін типранавирді қолдануға арналған нұсқаулықты қарау керек. Клиникалық тиімділігі және қауіпсіздігі Лопинавирдің/ритонавирдің (басқа антиретровирустық препараттармен біріктірілімде) биологиялық маркерлерге (қан плазмасындағы АИТВ РНҚ деңгейлері және CD4+ T-жасушалар саны) әсері 48-ден 360 аптаға дейін созылған лопинавир/ритонавир препаратының бақыланатын зерттеулерінің барысында зерттелді. Ересек пациенттерде қолдану Бұрын антиретровирустық ем алмаған пациенттер M98-863 зерттеуі — бұл бұрын антиретровирустық ем алмаған 653 пациентте лопинавир/ритонавир препаратымен (400/100 мг тәулігіне 2 рет) және нелфинавирмен біріктірілген емді (750 мг тәулігіне 3 рет), ставудинмен және ламивудинмен біріктірілімде емдеуді салыстыруға бағытталған рандомизацияланған салыстырмалы жасырын зерттеу. CD4+ T жасушаларының орташа бастапқы саны 259 жасуша/мм3 (диапазон: 2–949 жасуша/мм3) болды және қан плазмасындағы АИТВ-1 РНҚ бастапқы деңгейі 4,9 log10 көшірме/мл (диапазон: 2,6–6,8 log10 көшірме/мл) құрады. 1-кесте Зерттеудің 48-аптасында алынған нәтижелер: M98-863 зерттеуі Лопинавир/ритонавир (N = 326) — Нелфинавир (N = 327) АИТВ РНҚ < 400 көшірме/мл* — 75 % — 63 % АИТВ РНҚ < 50 көшірме/мл*† — 67 % — 52 % Бастапқы деңгейге қатысты CD4+ Т жасушалар санының орташа көбеюі (жасуша/мм3) — 207 — 195 * Пациенттердің бәріне тағайындалған араласуға берілетін рұқсат бойынша орындалатын талдау, онда болмайтын деректер вирусологиялық сәтсіздік болып есептеледі † p < 0,001 Нелфинавир қолдану тобындағы 113 пациентте және лопинавир/ритонавир қолдану тобындағы 74 пациентте АИТВ РНҚ концентрациясы емдеудің 24-тен 96-шы аптасына дейін 400 көшірме/мл жоғары болды. Нелфинавир қолдану тобындағы 96 пациентте және лопинавир/ритонавир препаратын қолдану тобындағы 51 пациентте төзімділік зерттеуін жүргізуге арналған изоляттар бөлінуінің сәті түсті. Протеазада D30N немесе L90M мутацияларының болуы ретінде айқындалатын нелфинавирге төзімділік 41/96 (43%) пациентте байқалды. Протеазаның бірінші құрылымында немесе белсенді орталығында кез келген мутацияның болуы ретінде айқындалатын лопинавирге төзімділік (жоғарыдан қараңыз) 0/51 (0%) пациентте байқалды. Лопинавирге төзімділіктің болмауы фенотиптік талдау нәтижелерімен расталды. M05-730 зерттеуі — бұл бұрын антиретровирустық ем алмаған 664 пациентте тәулігіне 1 рет 800/200 мг дозада лопинавир/ритонавир препаратымен тенофовир дизопроксил фумаратымен және эмтрицитабинмен біріктірілімде емдеуді және тәулігіне 2 рет 400/100 мг дозада лопинавир/ритонавир препаратымен тенофовир дизопроксил фумаратымен және эмтрицитабинмен біріктірілімде емдеуді салыстыруға бағытталған рандомизацияланған ашық көп орталықтық зерттеу. Лопинавир/ритонавир препараты мен тенофовирдің фармакокинетикалық өзара әрекеттесуін ескере отырып, зерттеу нәтижелерін лопинавир/ритонавир препаратын пайдалану көзделетін негізгі емнің басқа режимдеріне дәлме-дәл қолдануға болмайды. Пациенттер лопинавир/ритонавир препаратын тәулігіне бір рет 800/200 мг дозада (n = 333) немесе тәулігіне 2 рет 400/100 мг дозада (n = 331) қабылдауға 1 : 1 арақатынасымен кездейсоқ үлгіде жіктелді. Пациенттердің әр тобында препарат таблеткалар немесе жұмсақ капсулалар түрінде қолданылуына қарай 1 : 1 арақатынасында қосымша стратификацияланды. Пациенттер 8 апта бойы таблеткалар немесе капсулалар қабылдады, одан кейін барлық пациент зерттеудің соңына дейін таблеткаларды тәулігіне 1 рет немесе тәулігіне 2 рет қабылдады. Пациенттер эмтрицитабинді 200 мг дозада тәулігіне 1 рет және тенофовир дизопроксил фумаратын 300 мг тәулігіне 1 рет (245 мг тенофовир дизопроксиліне баламалы) дозада қабылдады. Егер емдеуге жауап берген (препаратты тәулігіне 1 рет және тәулігіне 2 рет қабылдаған) пациенттер үлесіндегі айырмаға тән 95 % сенім аралығының төменгі шегінде емдеудің 48-аптасындағы 12% қамтылмаса, хаттамада келтірілген анықтамаға сай, тәулігіне 2 рет қолданумен салыстырғанда, тәулігіне 1 рет қолдану кезінде кем түспейтін тиімділігі дәлелді болып саналады. Зерттеуге қосылған пациенттердің орта жасы 39 жасты құрады (диапазоны: 19 жастан 71 жасқа дейін), пациенттердің 75%-ы еуропалық нәсіл өкілдері болды, ал пациенттердің 78%-ы ерлер болды. CD4+ T жасушаларының орташа бастапқы саны 216 жасуша/мм3 (диапазон: 20-775 жасуша/мм3) болды, қан плазмасындағы АИТВ-1 РНҚ орташа бастапқы деңгейі 5,0 log10 көшірме/мл (диапазон: 1,7-7,0 log10 көшірме/мл) құрады. 2-кесте Пациенттердің 48-ші және 96-шы аптадағы вирусологиялық жауап жиілігі 48-апта — 96-апта тәулігіне 1 р — тәулігіне 2 р — Айырма (95% СА) — тәулігіне 1 р — тәулігіне 2 р — Айырма (95% СА) NC – вирусологиялық сәтсіздік — 257/333 (77,2 %) — 251/331 (75,8 %) — 1,3 % [−5,1, 7,8] — 216/333 (64,9 %) — 229/331 (69,2 %) — −4,3 % [−11,5, 2,8] Алынған деректер — 257/295 (87,1 %) — 250/280 (89,3 %) — −2,2 % [−7,4, 3,1] — 216/247 (87,4 %) — 229/248 (92,3 %) — −4,9 % [−10,2, 0,4] Бастапқы деңгейге қатысты CD4+ Т жасушалар санының орташа көбеюі (жасуша/мм3) — 186 — 198 — 238 — 254 96-аптада вирусологиялық жауапты толық бермеген препаратты тәулігіне 1 рет қабылдау тобындағы 25 пациент үшін және препаратты тәулігіне 2 рет қабылдау тобындағы 26 пациент үшін төзімділікті генотиптік талдау нәтижелері алынды. Зерттеу барысында препаратты тәулігіне 1 рет қабылдау тобында пациенттердің бір де бірінде лопинавирге төзімділік анықталмады, ал препаратты тәулігіне 2 рет қабылдау тобында протеаза тежегіштеріне бастапқы төзімділігі айқын бір пациентте лопинавирге төзімділік қосымша анықталды. Лопинавир/ритонавир препаратымен емге (кері транскриптазаның нуклеозидті/нуклеотидті тежегішімен біріктірілімде) берілген тұрақты вирусологиялық жауап емдеудің 360-аптасында жүргізілген II фазаның шағын зерттеуінде (M97-720) де байқалды. Зерттеу шеңберінде лопинавир/ритонавир препаратымен емді бастапқыда жүз пациент қабылдады (оның ішінде 51 пациент препаратты тәулігіне екі рет 400/100 мг дозада алды, ал 49 пациент препаратты тәулігіне 2 рет 200/100 мг немесе тәулігіне 2 рет 400/200 мг дозада алды). Пациенттердің бәрі емдеудің 48-ші және 72-ші апталарының арасында лопинавир/ритонавир препаратын тәулігіне екі рет 400/100 мг дозада қолдану тобына ауыстырылды. Отыз тоғыз пациент (39%) зерттеуге қатысуын мерзімінен бұрын тоқтатты, оның ішінде 16 (16%) пациент емдеуді жағымсыз құбылыстар дамуы салдарынан тоқтатты, олардың бірі өліммен аяқталумен байланысты болды. Алпыс бір пациент хаттамаға сәйкес зерттеуді аяқтады (35 пациент бүкіл зерттеу кезеңі бойына тәулігіне 2 рет ұсынылған 400/100 мг дозаны алды). 3-кесте Зерттеудің 360-аптасында алынған нәтижелер: M97-720 зерттеуі Лопинавир/ритонавир (N = 100) АИТВ РНҚ < 400 көшірме/мл — 61 % АИТВ РНҚ < 50 көшірме/мл — 59 % Бастапқы деңгейге қатысты CD4+ Т жасушалар санының орташа көбеюі (жасуша/мм3) — 501 Емдеудің 360 аптасы өткен соң вирустық штаммдардың генотиптік талдауы 400 көшірме/мл жоғары АИТВ РНҚ деңгейі расталған 28 пациенттің 19-да сәтті өткізілді және протеазаның бастапқы құрылымында немесе белсенді орталығында ешқандай мутациялар (8, 30, 32, 46, 47, 48, 50, 82, 84 және 90 қалыптарындағы амин қышқылдары) немесе протеаза тежегіштеріне фенотиптік төзімділік анықталмады. Бұрын антиретровирустық ем алған пациенттер M06-802 — бұл вирусқа қарсы ағымдағы емделу аясында вирустық жүктемесі анықталған 599 пациентте тәулігіне бір рет және тәулігіне екі рет қабылдау кезінде таблеткалар түріндегі лопинавир/ритонавир препаратының қауіпсіздігіне, жағымдылығына және вирусқа қарсы белсенділігіне жүргізілген рандомизацияланған ашық салыстырмалы зерттеу. Пациенттер бұрын лопинавир/ритонавир препаратымен ем қабылдамаған. Олар лопинавир/ритонавир препаратын 800/200 дозада тәулігіне 1 рет (n = 300) немесе 400/100 мг дозада тәулігіне 2 рет (n = 299) алу үшін 1 : 1 арақатынасында рандомизациялық тұрғыда бөлінді. Пациенттер зерттеуші таңдаған кері транскриптазаның нуклеозидті/нуклеотидті тежегішінің кемінде екеуін қабылдады. Зерттелген популяциядағы пациенттер, орта есеппен, протеаза тежегіштерімен орташа ем қабылдады, осы ретте пациенттердің жартысынан астамы бұрын ПТ емін алмаған, ал пациенттердің 80% шамасында үшеуден аз ПТ мутациясымен вирустық штамм анықталды. Зерттеуге қосылған пациенттердің орта жасы 41 жаста болды (диапазоны: 21 жастан 73 жасқа дейін), пациенттердің 51%-ы еуропалық нәсіл өкілдері болды, ал пациенттердің 66%-ы ерлер болды. CD4+ T жасушаларының орташа бастапқы саны 254 жасуша/мм3 болды (диапазоны: 4-952 жасуша/мм3), ал қан плазмасындағы АИТВ-1 РНҚ орташа бастапқы деңгейі 4,3 log10 көшірме/мл құрады (диапазоны: 1,7–6,6 log10көшірме/мл). Пациенттердің 85% шамасында вирустық жүктеме < 100 000 көшірме/мл құрады. 4-кесте Пациенттер 802 зерттеудің 48-аптасында берген вирусологиялық жауап жиілігі тәулігіне 1 р — тәулігіне 2 р — Айырма (95% СА) NC – вирусологиялық сәтсіздік — 171/300 (57 %) — 161/299 (53,8 %) — 3,2 % [−4,8 %, 11,1 %] Алынған деректер — 171/225 (76,0 %) — 161/223 (72,2 %) — 3,8 % [−4,3 %, 11,9 %] Бастапқы деңгейге қатысты CD4+ Т жасушалар санының орташа көбеюі (жасуша/мм3) — 135 — 122 48-аптада препаратты тәулігіне 1 рет қабылдау тобындағы 75 пациент үшін және препаратты тәулігіне 2 рет қабылдау тобындағы 75 пациентте генотиптік төзімділік нәтижелері алынды, оларда толық емес вирусологиялық жауап байқалды. ПТ бастапқы құрылымындағы жаңа мутациялар (30, 32, 48, 50, 82, 84, 90 кодондары) препаратты тәулігіне 1 рет қабылдау тобындағы 75 пациенттің 6-да (8%) және препаратты тәулігіне 2 рет қабылдау тобындағы 77 пациенттің 12-де (16%) байқалды. Балалар M98-940 — бұл бұрын антиретровирустық ем алмаған (44%) және бұрын антиретровирустық препараттармен ем қабылдаған (56%) 100 бала қатысқан ішуге арналған ерітінді түріндегі лопинавир/ритонавир препаратына жүргізілген ашық зерттеу. Пациенттердің бәрі бұрын кері транскриптазаның нуклеозидті емес тежегіштерімен ем қабылдамаған. Пациенттер лопинавир мен ритонавирді м2 шаққанда 230 мг және 57,5 мг дозада немесе м2 шаққанда 300 мг және 75 мг дозада қолдану топтарына рандомизацияланды. Бұрын ем алмаған пациенттер де кері транскриптазаның нуклеозидті тежегіштерін қабылдады. Бұрын ем алған пациенттер невирапинді және кері транскриптазаның нуклеозидті тежегіштерінің тобынан екі препаратқа дейін қабылдады. Екі дозалау режимінің қауіпсіздігі, тиімділігі және фармакокинетикалық бейіндері әр пациентте емнің басталуынан кейін 3 апта өткен соң бағаланды. Келесі жолы барлық пациент емдеуді м2 шаққанда 300/75 мг дозаларда жалғастырды. Пациенттердің орта жасы 5 жасты құрады (диапазоны: 6 айлығынан 12 жасқа дейін), 14 пациент 2 жасқа толмаған және 6 пациент бірден аспайтын жаста болды. CD4+ Т жасушаларының орташа бастапқы саны 838 жасуша/мм3 құрады және қан плазмасындағы АИТВ-1 РНҚ орташа бастапқы деңгейі 4,7 log10 көшірме/мл құрады. 5-кесте Зерттеудің 48-аптасында алынған нәтижелер: M98-940 зерттеуі Бұрын антиретровирустық ем алмағандар (N = 44) — Бұрын антиретровирустық ем алғандар (N = 56) АИТВ РНҚ < 400 көшірме/мл — 84 % — 75 % Бастапқы деңгейге қатысты CD4+ Т жасушалар санының орташа көбеюі (жасуша/мм3) — 404 — 284 KONCERT/PENTA18 — бұл вирустық жүктемесі бәсеңдеген АИТВ инфекциясын жұқтырған балаларда (n = 173) біріктірілген антиретровирустық ем (бАРЕ) құрамында, тәулігіне 1 рет қолданумен салыстырғанда (доза дене салмағына қарай белгіленді) тәулігіне 2 рет 100/25 мг дозасында қолдану кезінде жүргізілетін таблеткалар түріндегі лопинавир/ритонавир препаратының фармакокинетикалық бейінін, тиімділігі мен қауіпсіздігін бағалауға бағытталған проспективті көп орталықтық рандомизацияланған ашық зерттеу. Зерттеуге, кем дегенде, 24 апта бойы лопинавир/ритонавир препараты қамтылған бАРЕ қабылдаған жас шамасы 18 жасқа дейінгі, дене салмағы кемінде 15 кг және АИТВ-1 РНҚ деңгейі < 50 көшірме/мл болатын және таблеткаларды жұтуға қабілетті балалар қосылды. 48-аптада балаларда (n = 87) тәулігіне 2 рет қолданылған лопинавир/ритонавир 100/25 мг таблеткаларының тиімділігі мен қауіпсіздігі ересектер мен балалар лопинавир/ритонавир препаратын тәулігіне 2 рет қабылдаған алдыңғы зерттеулер барысында алынған тиімділік пен қауіпсіздік деректеріне сәйкес болды. Одан кейінгі бақылаудың 48 аптасы ішінде вирустың > 50 көшірме/мл деңгейінің қалпына келуі расталған пациенттер үлесі, негізінен, препаратты тәулігіне 1 рет қабылдау тобындағы емдеу режимін қадағалау деңгейінің төменірек деңгейімен байланысты, препаратты тәулігіне 2 рет қабылдаған балалар арасындағыдан (8%, p = 0,19) таблетка түріндегі лопинавир/ритонавир препаратын тәулігіне 1 рет қабылдаған балалар арасында жоғары (12%) болды. Препаратты тәулігіне 2 рет қолданудың пайдасына айғақталатын тиімділік деректері препаратты тәулігіне 2 рет қолдану режимінің статистикалық мәнді артықшылығын көрсеткен фармакокинетикалық параметрлердегі өзгешеліктермен расталады.

Дозалау режимі Алувиа препаратын АИТВ емдеуде тәжірибелі дәрігерлер тағайындауы тиіс. Ересектер мен жасөспірімдер Алувиа препаратының стандартты ұсынылған дозасы - ас ішуге байланыссыз тәулігіне 2 рет 400/100 мг-ден (200/50 мг-ден 2 таблетка). Препаратты тәулігіне 2 рет стандартты қабылдаумен салыстырғанда, вирустық супрессияға төзімділік аз болу қаупін және диареяның зор ықтималдығын ескере отырып, кемінде 3 лопинавирмен астасқан мутациясы бар ересек пациенттерде ас ішуге байланыссыз тәулігіне 1 рет 800/200 мг-ден (200/50 мг-ден 4 таблетка). Балалар (2 жастан бастап және одан үлкен) Алувиа препаратын (күніне екі рет 400/100 мг) дене салмағы 40 кг және одан көп немесе дене беткейінің ауданы (ДБА) 1,4 м2 және одан асатын балаларда қолдануға болады. Дене салмағы 40 кг-ден аз немесе ДБА 0.5-тен 1.4 м2 дейін және таблетканы бүтін жұта алатын балаларға арналған дозалар төмендегі кестеде берілген. Алувиа препаратын тағайындау алдында баланың таблеткаларды бүтіндей жұта алатынына көз жеткізген жөн. Қолда бар деректер бойынша Алувиа препаратын балаларда тәулігіне бір рет қолдануға болмайды. * Дене беткейінің ауданын мына формула бойынша есептеуге болады: ДБА (м2) = √ (Бойы (см) X дене салмағы (кг) / 3600) 2 жасқа дейінгі балалар 2 жастан кіші балаларда Алувиа препаратының қауіпсіздігі мен тиімділігі анықталмады. Дозалау жөнінде нұсқаулар беру мүмкіндігі жоқ. Қатар жүргізілетін ем: эфавиренз немесе невирапин ДБА (м2) — Эфавиренз немесе невирапинмен қатарлас ем жүргізілгенде балалар үшін тәулігіне 2 рет 100 мг/25 мг лопинавир/ритонавир таблеткаларының ұсынылған саны (доза) 0.5-тен 0.8-ге дейін — 200/50 мг 0.8-ден 1.2-ге дейін — 300/75 мг 1.2-ден 1.4-ке дейін — 400/100 мг 1.4 — 500/125 мг *таблеткалар шайналмауы, сындырылмауы немесе ұсақталмауы тиіс Бауыр функциясының бұзылуы бар пациенттер: бауыр функциясының жеңіл және орташа дәрежедегі бұзылуы бар АИТВ инфекциясын жұқтырған пациенттерде қан плазмасында лопинавир концентрациясы шамамен 30% артады, ол клиникалық мәнді емес. Алувиа препаратын бауыр функциясының ауыр бұзылуы бар адамдарда қолдану туралы мәліметтер жоқ, сондықтан Алувиа препараты пациенттердің осы санатында қолданылмауы тиіс. Бүйрек функциясының бұзылуы бар пациенттер: Лопинавир мен ритонавирдің бүйректік клиренсі мардымсыз болады, сондықтан бүйрек функциясының бұзылуы бар адамдарда олардың концентрациясының жоғарылауы күтілмейді. Лопинавир мен ритонавирдің плазма ақуыздарымен жақсы байланысуына орай, гемодиализ немесе перитонеальді диализ жүргізу кезінде олардың концентрациясының төмендеуі күтілмейді. Жүктілік және босанудан кейінгі кезең: жүктілік кезінде және босанудан кейінгі кезеңде дозаны түзету қажет емес. Фармакокинетикалық және клиникалық деректер жеткіліксіздігі салдарынан жүктілік кезінде лопинавир/ритонавирді тәулігіне бір рет қабылдау ұсынылмайды. Енгізу әдісі мен жолы Ішке. Алувиа препараты пероральді тағайындалады, таблеткалар тұтастай жұтылуы тиіс және шайналмауы, сындырылмауы немесе ұсақталмауы тиіс. Алувиа препаратын ас ішуге байланыссыз қабылдауға болады.

- әсер етуші заттарға немесе препараттың қандай да бір қосымша заттарына асажоғары сезімталдық - бауыр функциясының ауыр бұзылуы - клиренсінің едәуір шамада CYP3A тәуелді болатын және қан плазмасында концентрациясының жоғарылауы ауыр және/немесе өмірге қауіпті реакциялардың пайда болуына әкелуі мүмкін препараттармен бір мезгілде қабылдау: • альфа 1-адренорецепторлардың антагонистері (альфузозин) • жүрек қыспасына қарсы препараттар (ранолазин) • аритмияға қарсы препараттар (амиодарон, дронедарон) • бактерияға қарсы препараттар (фузидий қышқылы) • ісікке қарсы препараттар (венетоклакс, нератиниб) • подаграға қарсы препараттар (колхицин) • антигистаминдік препараттар (астемизол, терфенадин) • психозға қарсы препараттар (луразидон, пимозид, кветиапин) • қастауыш алкалоидтары (дигидроэрготамин, эргоновин, эрготамин, метилэргоновин) • АІЖ моторикасының стимуляторлары (цизаприд) • С вирустық гепатитін емдеуге арналған тікелей әсер ететін вирусқа қарсы препараттар (элбасвир/гразопревир, омбитасвир/ паритапревир/ дасабувирмен немесе онсыз ритонавир) • ГМГ-Ко-А редуктаза тежегіштері (ловастатин, симвастатин) • триглицеридтердің тасымалдаушы микросомалық ақуыз тежегіштері (ломитапид) • 5 типті фосфодиэстераза тежегіштері (аванафил, силденафил) (тек өкпенің артериялық гипертензиясын емдеу үшін қарсы көрсетілімді), варденафил • тыныштандыратын/ұйықтататын дәрілер (ішке қабылдауға арналған мидазолам, тиазолам) • шайқурай препараттары (Hypericum perforatum)

Қауіпсіздік бейінінің түйіндемесі Алувиа препаратының қауіпсіздігі II-IV фазаның клиникалық зерттеулерінде 2600-ден астам пациентте зерттелді, оның ішінде 700-ден астам пациент тәулігіне 1 рет 800/200 мг дозаны (6 капсула немесе 4 таблетка) қабылдады. Кері транскриптазаның нуклеозидті тежегіштерімен (КТНТ) қатар, кейбір зерттеулерде Алувиа препараты эфавиренз немесе невирапинмен біріктіріп тағайындалды. Алувиа препаратымен емдеуге байланысты ең көп жиі жағымсыз реакциялар диарея, жүрек айну, құсу, гипертриглицеридемия және гиперхолестеринемия болды. Алувиа препаратын тәулігіне 1 рет қабылдағанда диарея қаупі жоғары болуы мүмкін. Диарея, жүрек айну және құсу емдеудің басында туындауы, ал гипертриглицеридемия және гиперхолестеринемия кешірек дамуы мүмкін. Жағымсыз құбылыстардың көрініс беруі II-IV фазаның зерттеулерінде пациенттердің 7%-да емдеудің мезгілінен бұрын тоқтатылуына әкелді. Гипертриглицеридемия дамыған пациенттерді қоса, Алувиа препаратын қабылдап жүрген паценттерде панкреатит жағдайларының тіркелгенін атап өту маңызды. Бұдан басқа, Алувиа препаратымен емдеу барысында PR аралығы ұзарған сирек жағдайлар тіркелді. Жағымсыз реакциялар тізімі Ересек пациенттер мен балаларда жүргізілген клиникалық зерттеулер барысында және тіркеуден кейінгі қадағалау кезеңінде анықталған жағымсыз реакциялар: Келесі жағымсыз құбылыстар жағымсыз әсерлер ретінде айқындалды. Көрініс беру жиілігі бойынша ерекшеленген санаттарда, себеп-салдарлық байланысының әркімде жеке бағалануына қарамастан, орташадан ауырға дейін мәлімделген барлық жағымсыз реакциялар қамтылды. Жағымсыз әсерлері ағзалар жүйелерінің кластары бойынша жіктеліп беріледі. Жағымсыз әсерлері көрініс беру жиілігіне қарай ауырлығының кему ретімен берілген: өте жиі (≥ 1/10); жиі (≥ 1/100-ден < 1/10 дейін); жиі емес (≥ 1/1000-нан < 1/100 дейін); сирек (≥ 1/10000-нан < 1/1000 дейін) және жиілігі белгісіз (қолда бар деректер негізінде бағалау мүмкін емес). Ересек пациенттерде клиникалық зерттеулер деректері бойынша және тіркеуден кейінгі қадағалау кезеңінде анықталған жағымсыз әсерлер Инфекциялар мен инвазиялар Өте жиі: жоғарғы тыныс алу жолдарының инфекциялары Жиі: төменгі тыныс алу жолдарының инфекциялары, тері инфекциялары, флегмона, фолликулититті және фурункулдарды қоса Қан және лимфа жүйесі тарапынан бұзылулар Жиі: анемия, лейкопения, нейтропения, лимфатүйіндердің үлкеюі Иммундық жүйе тарапынан бұзылулар Жиі: жоғары сезімталдық, оның ішінде есекжем және ангионевроздық ісіну Жиі емес: иммунитетті қалпына келтіретін қабыну синдромы Эндокриндік жүйе тарапынан бұзылулар Жиі емес: гипогонадизм Метаболизм мен тамақтанудың бұзылуы Жиі: қан плазмасында глюкоза концентрациясының өзгеруі, қант диабетін қоса, гипертриглицеридемия, гиперхолестеринемия, дене салмағының төмендеуі, тәбет төмендеуі Жиі емес: дене салмағының жоғарылауы, тәбеттің артуы Психикалық бұзылулар Жиі: үрейлілік Жиі емес: ұйқының бұзылуы, либидоның төмендеуі Жүйке жүйесі тарапынан бұзылулар Жиі: бас ауыру (бас сақинасын қоса), нейропатия (оның ішінде шеткері нейропатия), бас айналу, ұйқысыздық Жиі емес: цереброваскулярлық бұзылулар, құрысулар, дисгевзия, агевзия, тремор Көру мүшесі тарапынан бұзылулар Жиі емес: көрудің бұзылуы Есту мүшесі тарапынан бұзылулар және лабиринттік бұзылулар Жиі емес: құлақтың шуылдауы, вертиго Жүрек тарапынан бұзылулар Жиі емес: атеросклероз, оның ішінде миокард инфарктісімен, атриовентрикулярлық блокадамен, үшжармалы қақпақша жеткіліксіздігімен асқынған түрі Қантамырлар тарапынан бұзылулар Жиі: артериялық гипертензия Жиі емес: терең веналар тромбозы Асқазан-ішек жолы тарапынан бұзылулар Өте жиі: жүрек айну, диарея Жиі: панкреатит, құсу, гастроэзофагеальді рефлюкс ауруы, гастроэнтерит және колит, іштің ауыруы (жоғарғы және төменгі бөліктерінде), іштің кебуі, диспепсия, геморрой, метеоризм Жиі емес: асқазан-ішектен қан кету, асқазан-ішек жолының ойық жарасын қоса, дуоденит, гастрит және ректальді қан кетулер, стоматит және ауыз қуысының ойық жаралары, нәжіс ұстай алмау, іш қатулар, ауыз кеберсуі Бауыр мен өт шығару жолдары тарапынан бұзылулар Жиі: гепатит (АСТ (аспартатаминотрансфераза), АЛТ (аланинаминотрансфераза ), ГГТ (гамма-глутамилтранспептидаза) белсенділігінің жоғарылауын қоса) Жиі емес: сарғаю, бауыр стеатозы, гепатомегалия, холангит, гипербилирубинемия Тері және тері шелмайы тарапынан бұзылулар Жиі: бөртпе, макулопапулезді бөртпені қоса, дерматит, экзема мен себорея дерматитін қоса, түнгі тершеңдік, қышыну Жиі емес: алопеция, капиллярит, васкулит Сирек: Стивенс-Джонсон синдромы, мультиформалы эритема Бұлшықет, қаңқа және дәнекер тін тарапынан бұзылулар Жиі: миалгия, бұлшықеттер мен сүйектердің ауыруы, артралгия мен арқаның ауыруын, бұлшықеттердің құрысуын, бұлшықет әлсіздігін қоса Жиі емес: рабдомиолиз, остеонекроз Бүйрек және несеп шығару жолдары тарапынан бұзылулар Жиі емес: креатинин клиренсінің төмендеуі, нефрит, гематурия Белгісіз: бүйрек тастары Репродукциялық жүйе мен сүтбездер тарапынан бұзылулар Жиі: эрекциялық дисфункция, етеккір оралымының бұзылуы – аменорея, меноррагия Жалпы бұзылулар және енгізген жердегі реакциялар Жиі: қажып кету, жалпы әлсіздікті қоса. Жекелеген жағымсыз реакциялардың сипаттамасы Ритонавирді флутиказон пропионатымен бірге ингаляция түрінде немесе мұрын ішіне қабылдаған пациенттерде Иценко-Кушинг синдромының дамығаны хабарланды; ондай құбылыстарды метаболизмі Р450 3А арқылы жүзеге асатын басқа глюкокортикостероидтарды, мысалы, будесонидті пайдалану кезінде де байқауға болады. Протеаза тежегіштерімен, әсіресе, кері транскриптазаның нуклеозидті тежегіштерімен біріктірілімде креатинфосфокиназа (КФК) деңгейінің көтерілуі, миалгия, миозит және сирек рабдомиолиз тіркелді. Зат алмасу көрсеткіштері Антиретровирустық ем кезінде дене салмағы және қан липидтері мен глюкозасының концентрациясы жоғарылауы мүмкін. Ауыр иммундық тапшылығы бар АИТВ инфекциясын жұқтырған пациенттерде біріктірілген антиретровирустық емнің (БАРЕ) басталу сәтінде симптомсыз немесе қалдық оппортунистік инфекцияларға қабыну реакциясы дамуы мүмкін. Аутоиммундық бұзылулар (мысалы, Грейвс ауруы және аутоиммундық гепатит) туралы да хабарланды. Алайда, осындай бұзылулардың басталуына дейінгі уақыт өзгеріп отырады, әрі олар емдеу басталуынан кейін көп ай өткен соң дамуы мүмкін. Остеонекроз жағдайлары жөнінде, әсіресе, АИТВ инфекциясының кеш сатыларындағы жалпыға мәлім қауіп факторлары бар пациенттерде немесе біріктірілген антиретровирустық емді ұзақ мерзімді қолдану кезінде хабарланды. Бұл құбылыстың жиілігі белгісіз. Балалар Қауіпсіздік бейіні 2 жастан бастап және одан үлкен балаларда ересектердегі қауіпсіздік бейінімен салыстырмалы. Күтілетін дәрілік реакциялар туындағанда медициналық қызметкерге, фармацевтикалық қызметкерге немесе, дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса, дәрілік препараттарға болатын жағымсыз реакциялар (әсерлер) жөніндегі ақпараттық деректер базасына тікелей хабарласу керек Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитеті «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz немесе AbbVie Biopharmaceuticals GmbH компаниясының Қазақстан Республикасындағы өкілдігі: Алматы қ., 050040, Тимирязев к-сі, 28в, «Алатау Гранд» БО, тел.: +7 727 222 14 18, факс.: +7 727 398 94 88, эл. пошта: kz_ppd_pv@abbvie.com

Симптомдары: сілекейдің ағуы, құсу, диарея, атаксия, кахексия, дегидратация, тремор. Емдеу: организмнің өмірлік маңызды функцияларын және науқастың клиникалық жай-күйін қадағалау аясындағы жалпы демеуші ем. Артық дозалану кезінде Алувиа препараты үшін спецификалық антидот жоқ. Көрсетілімдер бойынша асқазанды шаю жүргізіледі, белсендірілген көмір қолданылады. Алувиа плазма ақуыздарымен белсенді байланысатындықтан, диализ жүргізу препараттың организмнен eлеулі шығарылуына әкелмейді.

Арнайы сақтандырулар Бауыр аурулары Лопинавирдің/ритонавирдің қауіпсіздігі мен тиімділігі бауырдың қатар жүретін ауыр аурулары бар пациенттерде зерттелмеді. Алувиа таблеткалары бауырдың ауыр жеткіліксіздігі бар пациенттерге қарсы көрсетілімді. Созылмалы В немесе С гепатиті бар пациенттерді антиретровирустық препараттар біріктірілімімен емдегенде бауыр тарапынан ауыр және өмірге қауіптілігі зор жағымсыз реакциялардың жоғары қаупі бар. Созылмалы гепатитті қоса, бауыр функциясының бұзылуы бұрын болған пациенттерде біріктірілген антиретровирустық ем кезінде бауыр функциясы бұзылуларының жоғары даму жиілігін байқауға болады. Осындай пациенттерді мұқият бақылап отыру, бауыр ауруының нашарлау симптомдары пайда болғанда үзіліс жасау немесе емдеуді тоқтату мәселесін қарастыру керек. АИТВ-1 моно-инфекциясын жұқтырған және инфекция жұқтырмаған пациенттерде басқа антиретровирустық препараттармен біріктірілімде Алувиа препаратымен емнің басталуынан кейін 7 күн өткен соң билирубин деңгейінің жоғарылауымен немесе онсыз трансаминазалар деңгейінің артқаны туралы хабарламалар алынды. Кейбір жағдайларда бауыр дисфункциясы ауыр сипатта болды Лопинавирмен/ритонавирмен емдеуді бастар алдында тиісті зертханалық тестілер орындалып, одан кейін ем барысында мониторинг өткізілуі тиіс. Бүйрек аурулары Бүйрек функциясының бұзылуы бар пациенттерде лопинавир мен ритонавирдің бүйректік клиренсі мардымсыз, олардың плазмадағы концентрацияларының артуы күтілмейді. Алувиа плазма ақуыздарымен жоғары дәрежеде байланысады, сондықтан препараттың гемодиализ немесе перитонеальді диализ арқылы шығарылу ықтималдығы аз. Гемофилия Протеаза тежегіштерімен емделген А және В типті гемофилиясы бар пациенттерде, терінің өздігінен болатын гематомалары және гемартроздарын қоса, жоғары қанағыштық туралы хабарламалар болды. Кейбір пациенттерге қосымша VIII фактор тағайындалды. Көрсетілген жағдайлардың көпшілігінде, егер протеаза тежегіштерімен емдеу тоқтатылған болса, ол жалғастырылды немесе қайта басталды. Әсер ету механизмі түсіндірілмесе де, себеп-салдарлық байланыс анықталды. Сондықтан гемофилиясы бар пациенттер жоғары қанағыштық мүмкіндігі туралы білуі тиіс. Панкреатит Гипертриглицеридемия дамыған пациенттерді қоса, Алувиа препаратын қабылдап жүрген пациенттерде панкреатит жағдайлары туралы хабарламалар бар. Триглицеридтер деңгейінің айқын жоғарылауы панкреатитті дамытатын қауіп факторы болып табылады. Үдемелі АИТВ инфекциясы бар адамдарда триглицеридтер концентрациясының жоғарылауы мен панкреатиттің даму қаупі артуы мүмкін. Клиникалық симптоматикасы (жүрек айну, құсу, іштің ауыруы) немесе зертханалық көрсеткіштердің өзгерістері (қан сарысуында липаза немесе амилазаның көбеюі) болғанда панкреатиттің даму мүмкіндігін қарастыру керек. Осы белгілер немесе симптомдар болғанда пациенттерді тексеру қажет, ал панкреатит диагнозы анықталғанда Алувиа препаратымен ем тоқтатылуы тиіс. Иммундық қайта белсенділену синдромы Иммундық тапшылығы ауыр АИТВ инфекциясын жұқтырған пациенттерде біріктірілген антиретровирустық емнен (БАРЕ) өту кезінде симптомсыз немесе қалдық шартты-патогенді микроорганизмдерге қабыну реакциясы туындауы және ауыр клиникалық жай-күйлерге немесе симптомдардың өршуіне әкелуі мүмкін. Осындай реакциялар біріктірілген антиретровирустық ем басталған соң алғашқы апталар/айлар ішінде болуы мүмкін. Оның мысалдары цитомегаловирустық ретинит (cytomegalovirus retinitis), жайылған және/немесе ошақтық микобактериялық инфекциялар, сондай-ақ пневмоцистік пневмония немесе туберкулез болуы мүмкін. Қабынудың бүкіл симптомдарын бағалау, ал қажет болса – тиісті ем тағайындау қажет. Иммундық қайта белсенділену синдромы аясында аутоиммундық ауруларға (Грейвс ауруы, полимиозит және Гийен-Барре синдромы сияқты) қатысты хабарламалар да алынды. Дегенмен олардың көрініс беру уақыты әртүрлі және олар лопинавирмен/ритонавирмен емдеу басталуынан кейін көп ай өткен соң пайда болуы мүмкін. Остеонекроз АИТВ инфекциясының кеш сатыларындағы пациенттерде және/немесе біріктірілген антиретровирустық препараттармен ұзақ мерзімді ем кезінде, осы жағдайларда көпфакторлы этиология (глюкокортикостероидтар қабылдауды, алкоголь тұтынуды, ауыр иммуносупрессияны, дене салмағының жоғары индексін қоса) қарастырылса да, остеонекроз жағдайлары кездесті. Егер пациент буындар ауырсынуын немесе қимыл қозғалыстың шектелуін, қозғалғанда кезінде қиындық сезінсе, дәрігерге қаралуға кеңес беріледі. PR аралығының ұзаруы| Алувиа PR аралығының мардымсыз асимптоматикалық| ұзаруын туғызуы мүмкін||. Анамнезінде жүрек аурулары мен өткізгіштік бұзылуы болған науқастарда; PR| аралығын ұзартатын препараттар (мысалы, верапамил|немесе атазанавир|) қабылдаған пациенттерде Алувиа препаратын бір мезгілде қолдану кезіндегі 2ші, 3ші дәрежедегі атриовентрикулярлық блокада туралы сирек хабарламалар бар. Осындай пациенттерге препаратты абайлап қолдану қажет. Салмақ және метаболизм параметрлері Антиретровирустық ем жүргізу кезінде дене салмағының артуы, қандағы липидтер мен глюкоза деңгейінің жоғарылауы болуы мүмкін. Осындай өзгерістер жүргізілетін емдеумен және өмір салтымен ішінара байланысты болуы мүмкін. Липидтерге қатысты, осындай өзгерістердің жүргізілген ем салдарынан байқалуына айғақтар бар, сонымен бірге дене салмағының артуына қатысты осыған ұқсас сенімді дәлелдер жоқ. Қандағы липидтер мен глюкоза деңгейін бақылау АИТВ инфекциясын емдеу бойынша қабылданған нұсқауларға сәйкес жүргізіледі. Дислипидемияны қолданыстағы клиникалық практикаға сәйкес емдеу керек. Басқа Алувиа АИТВ инфекциясын немесе ЖИТС ауруын емдеп жазбайды, жыныстық қатынастар немесе қанмен жанасу кезінде басқа адамдарға АИТВ берілу қаупін төмендетпейді, сондықтан тиісті сақтандыру шаралары қабылдануы тиіс. Алувиа қабылдайтын адамдар АИТВ-мен астасқан аурулардың және ЖИТС даму қаупіне де бейім. Педиатрияда қолдану 2 жасқа дейінгі балаларда Алувиа препаратының қауіпсіздігі мен тиімділігі анықталмады. Дозалау жөнінде нұсқаулар беру мүмкіндігі жоқ.

Кез келген триместрде лопинавир қабылдағаннан кейін туа біткен ақаулар жиілігі жалпы популяциядағы жиілігімен салыстырмалы. Ортақ этиологиясы болуы мүмкін ешқандай әдеттегі туа біткен ақаулар анықталмады. Жоғарыда берілген деректер негізінде адамдарда ақаулар даму қаупінің ықтималдығы аз деген қорытынды жасауға болады. Көрсетілімдері болса, Алувиа препаратын жүктілік кезінде пайдалануға болады. Осы дәрілік заттың адамның емшек сүтіне бөлінетіні белгісіз. АИТВ инфекциясын жұқтырған аналарға АИТВ инфекциясының берілуін болдырмас үшін ешбір жағдайда да баланы емізбеу жөнінде жалпы нұсқау бар. Дәрілік заттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері Препараттың автокөлікті басқару және механизмдермен жұмыс істеу қабілетіне әсер ету деректері жоқ. Паценттерге Алувиа препаратымен емделу кезінде жүрек айну және басқа жағымсыз реакциялар туындаған жағдайлар болатынын ескерту керек.

Алувиа құрамында Р450 цитохромы CYP3A изоферментінің тежегіштері болып табылатын лопинавир мен ритонавир бар. Алувиа препараты мен CYP3A жүйесімен бастапқы метаболизденетін дәрілік заттарды бір мезгілде тағайындау олардың емдік әсерін және жағымсыз реакцияларын арттыруы немесе ұзартуы мүмкін. Алувиа препараты клиникада пайдаланылатын концентрацияларда CYP2D6, CYP2C9, CYP2C19, CYP2E1, CYP2B6 немесе CYP1A2 тежемейді. Алувиа өзіндік метаболизмін индукциялайды және Р450 цитохромы (CYP2C9 және CYP2C19 қоса) ферменттік жүйесінің көмегімен, сондай-ақ глюкурондану жолымен метаболизденетін кейбір дәрілік препараттардың биотрансформациясын арттырады. Бұл Алувиа препаратымен бір мезгілде тағайындалғанда қан плазмасында препараттар концентрациясының төмендеуіне және олардың тиімділігінің төмендеуіне әкелуі мүмкін. Барлық өзара әрекеттесулер, егер басқаша айтылмаса, таблеткаларды 200/50 мг дозада қолдану кезіндегіден шамамен 20% төменірек лопинавирдің жүйелі әсер етуіне әкелген капсулалардың қолданылуымен зерттелді. Таңдалған антиретровирустық препаратпен және антиретровирустық емес дәрілік заттармен белгілі және теориялық болжамды өзара әрекеттесулері төмендегі кестеде атап көрсетілген. Дәрілік өзара әрекеттесулері туралы деректер Алувиа препараты мен бір мезгілде енгізілген дәрілік заттар арасындағы өзара әрекеттесу төменде берілген. Антиретровирустық препараттар Кері транскриптазаның нуклеозидті тежегіштері (КТНТ) Ставудин, ламивудин Лопинавирдің концентрациясы өзгермейді. Дозаны түзету қажет емес. Абакавир, зидовудин Лопинавир/ритонавир тудырған глюкуронданудың артуына орай абакавир мен зидовудин концентрациялары төмендеуі мүмкін. Абакавир мен зидовудин концентрацияларын төмендетудің клиникалық мәні белгісіз. Тенофовир дизопроксил фумараты (тәулігіне 1 рет 300 мг) Тенофовирдің AUC 32% артады, Cmax өзгермейді, Cmin 51% артады. Лопинавирдің концентрациясы өзгермейді. Дозаны түзету қажет емес. Тенофовирдің өте жоғары концентрациялары бүйрек функциясының бұзылуын қоса, тенофовирмен байланысты жағымсыз құбылыстардың туындауына ықпал етуі мүмкін. Кері транскриптазаның нуклеозидтік емес тежегіштері (КТНЕТ) Эфавиренз (тәулігіне 1 рет 600 мг) Лопинавирдің AUC 20%, Cmax 13%, Cmin 42% төмендейді. Эфавиренз (тәулігіне 2 рет 500/125 мг лопинавир/ритонавирмен қабылдағанда тәулігіне 1 рет 600 мг). Лопинавир концентрациялары өзгермейді (тәулігіне 2 рет бөлек қабылданатын 400/100 мг сәйкес). Эфавирензбен бір мезгілде қабылдағанда Алувиа препараты таблеткаларының дозасын тәулігіне 2 рет 500/125 мг дейін арттыру керек. Алувиа препаратын күніне бір рет эфавирензбен бірге қолданудан сақтану керек. Невирапин (тәулігіне 2 рет 200 мг) Лопинавирдің AUC 27%, Cmax 19%, Cmin 51% азаяды. Невирапинмен бір мезгілде қабылдағанда Алувиа препараты таблеткаларының дозасын тәулігіне 2 рет 500/125 мг дейін арттыру керек. Алувиа препаратын күніне бір рет невирапинмен бірге қолданудан сақтану керек. Этравирин (тәулігіне 2 рет 400/100 мг лопинавирмен/ритонавирмен) Этравириннің AUC 35%, Cmin 45%, Cmax 30% азаяды. Лопинавирдің AUC және Cmax өзгермейді, Cmin 20% азаяды. Дозаны түзету қажет емес. Рилпивирин (тәулігіне 2 рет лопинавир/ритонавир, 400/100 мг капсулалар) Рилпивириннің AUC 52%, Cmin 74%, Cmax 29% артады. Лопинавирдің AUC және Cmax өзгермейді, Cmin CYP3A ферменттері тежелісіне байланысты 11% азаяды. Алувиа препаратын рилпивиринмен бірге қолдану плазмада рилпивирин концентрациясының артуын туындатады, бірақ дозаны түзету қажет емес. CCR5 хемокин рецепторларының антагонистері Маравирок Лопинавирмен/ритонавирмен CYP3A тежелісіне орай маравироктың AUC 295%, Cmax 97% артады. Тәулігіне 2 рет 400/100 мг дозада Алувиа препаратымен бір мезгілде қабылдау кезінде маравирок дозасын тәулігіне 2 рет 150 мг дейін азайту керек. Интеграза тежегіштері Ралтегравир Ралтегравирдің AUC және Cmax өзгермейді, C12 30% азаяды. Лопинавирдің концентрациясы өзгермейді. Дозаны түзету қажет емес. АИТВ протеазасының басқа тежегіштерімен (ПТ) бірге қабылдау Бекітілген нұсқауларға сәйкес, әдетте, протеаза тежегіштерімен бірге емдеу ұсынылмайды. Фосампренавир/ритонавир (тәулігіне 2 рет 400/100 мг лопинавирмен/ритонавирмен тәулігіне 2 рет 700/100 мг); немесе фосампренавир (тәулігіне 2 рет 533/133 мг лопинавирмен/ритонавирмен тәулігіне 2 рет 1400 мг). Ампренавир концентрациясы едәуір төмендейді. Фосампренавирдің (тәулігіне 2 рет 1400 мг) жоғары дозаларын лопинавирмен/ритонавирмен (тәулігіне 2 рет 533/133 мг) бірге қолдану бұрын протеаза тежегіштерімен ем алған пациенттерде, фосампренавир/ритонавирдің стандартты дозаларын қолданумен салыстырғанда, асқазан-ішек жолы тарапынан жағымсыз құбылыстар жиілігінің артуына және вирусологиялық тиімділігінің артуынсыз біріктірілген сызбаны пайдаланғанда триглицеридтер концентрациясының жоғарылауына әкелді. Осы екі медициналық препаратты бірге қолдану ұсынылмайды. Тәулігіне 1 рет қабылданатын Алувиа препараты мен ампренавирді бір мезгілде қолданбаған дұрыс. Индинавир (тәулігіне 2 рет 600 мг) Индинавирдің AUC өзгермейді, Cmin 3,5 есе артады, Cmax төмендейді (монотерапия түріндегі тәулігіне 3 рет 800 мг индинавирге қатысты). Лопинавир концентрациялары өзгермейді (бұрын алынған деректерге қатысты). Осы біріктірілім үшін тиімділігі мен қауіпсіздігі тұрғысынан оңтайлы дозалар белгіленбеді. Саквинавир (тәулігіне 2 рет 1000 мг) Саквинавирдің концентрациясы өзгермейді. Дозаны түзету қажет емес. Типранавир/ритонавир (тәулігіне 2 рет 500/100 мг) Лопинавирдің AUC 55%, Cmin 70%, Cmax 47% азаяды. Осы екі медициналық препаратты бірге қолдану ұсынылмайды. Қышқылдықты төмендететін препараттар Омепразол (тәулігіне 1 рет 40 мг) Омепразол мен лопинавир концентрациялары өзгермейді. Дозаны түзету қажет емес. Ранитидин (бір рет 150 мг) Ранитидин концентрациясы өзгермейді. Дозаны түзету қажет емес. Альфа-адреноблокаторлар Альфузозин Лопинавирдің/ритонавирдің CYP3A тежеу қабілетіне байланысты, альфузозин концентрацияларының жоғарылауы күтіледі. Алувиа препараты мен альфузозинді бірге қолдану альфузозин қолданумен байланысты уыттылығының күшею мүмкіндігіне, оның ішінде артериялық гипотензияға орай, қарсы көрсетілімді. Анальгетиктер Фентанил Лопинавирдің/ритонавирдің CYP3A тежеуіне байланысты, плазмада фентанил концентрациясының өте жоғары болуына орай, жағымсыз әсерлерінің (тыныс алудың тежелуі, седация) даму қаупі артады. Фентанил мен Алувиа препаратын бірге қолданғанда жағымсыз әсерлеріне (әсіресе, тыныс алудың тежелуі және седация) мұқият мониторинг ұсынылады. Жүрек қыспасына қарсы препараттар Ранолазин Лопинавидің/ритонавирдің CYP3A тежеуі себебінен ранолазин концентрациясының жоғарылауы күтіледі. Алувиа препараты мен ранолазинді бірге қолдану қарсы көрсетілімді. Аритмияға қарсы препараттар Амиодарон, дронедарон Лопинавирдің/ритонавирдің CYP3A тежеуіне байланысты амиодарон және дронедарон концентрациялары жоғарылауы мүмкін. Алувиа препараты мен амиодаронды немесе дронедаронды бір мезгілде қолдану аритмия немесе басқа ауыр жағымсыз құбылыстардың даму қаупіне байланысты қарсы көрсетілімді. Дигоксин Лопинавирдің/ритонавирдің Р-гликопротеинді тежеуіне байланысты плазмада дигоксин концентрациясы жоғарылауы мүмкін. Дигоксиннің жоғарылаған деңгейі уақыт өте келе P-гликопротеин индукциясының даму шамасына қарай төмендеуі мүмкін. Дигоксинді Алувиа препаратымен бірге абайлап тағайындау керек. Сонымен қатар, мүмкіндігінше, дигоксин концентрацияларына мониторинг өткізу ұсынылады. Ритонавирдің P-гликопротеинді айқын тежеу әсеріне байланысты плазмада дигоксин концентрациясының елеулі жоғарылауы күтілетіндіктен, Алувиа препаратын дигоксин қабылдайтын пациенттерге қолданғанда ерекше назар аудару керек. Алувиа препаратын қабылдайтын пациенттерде дигоксинмен емді бастау, ықтималды түрде, болжамдысымен салыстырғанда, дигоксин концентрациясының аздап көтерілуіне әкеледі. Бепридил, лидокаин (жүйелі қолданғанда), хинидин Лопинавирмен/ритонавирмен бірге қолданғанда бепридил, лидокаин (жүйелі қолданғанда) және хинидин концентрациялары жоғарылауы мүмкін. Аталған препараттарды Алувиа препаратымен бірге сақтықпен тағайындау керек. Мүмкіндігінше, препарат концентрациясына мониторинг өткізу ұсынылады. Антибиотиктер Кларитромицин Лопинавирмен/ритонавирмен CYP3A тежелуіне байланысты кларитромициннің AUC орташа жоғарылауы күтіледі. Бүйрек функциясының бұзылулары бар пациенттерде (креатинин клиренсі <30 мл/мин) кларитромицин дозасын төмендетуді қарастыру керек. Бауыр немесе бүйрек функциясының бұзылулары бар пациенттерге кларитромицинді Алувиа препаратымен бірге сақтықпен тағайындау керек. Ісікке қарсы препараттар және киназа тежегіштері Абемациклиб Ритонавирдің CYP3A тежейтін әсеріне байланысты қан сарысуындағы абемациклиб концентрациясы жоғарылауы мүмкін. Абемациклибті Алувиа препаратымен бірге қолданудан аулақ болу керек. Егер абемациклибті Алувиа препаратымен бірге қолданбау мүмкін болмаса, дозаны түзету үшін абемациклибті медициналық қолдану жөніндегі нұсқаулықты қараңыз. Абемациклибті қолдану кезінде жағымсыз реакциялардың көрінісін бақылау керек. Апалутамид Апалутамид CYP3A изоферментінің орташа/күшті индукторы болып табылады және лопинавирдің/ритонавирдің жүйелі әсерін төмендетуі мүмкін. Лопинавирдің/ритонавирдің CYP3A тежейтін әсеріне байланысты қан сарысуындағы апалутамид концентрациясы жоғарылауы мүмкін. Алувиа препаратының жүйелі әсерінің төмендеуі вирусологиялық жауаптың жойылуына әкелуі мүмкін. Бұдан бөлек, апалутамид пен Алувиа препаратын бір мезгілде қолдану апалутамидтің ең жоғары концентрациясынан болатын құрысуларды қоса, ауыр жағымсыз реакцияларға әкелуі мүмкін. Алувиа препараты мен апалутамидті бірге қолдану ұсынылмайды. Афатиниб (ритонавирмен тәулігіне 2 рет 200 мг) Лопинавирдің/ритонавирдің P-gp және BCRP (сүт безі обырының төзімділік ақуызы/ABCG2) тежейтін айқын әсерімен байланысты, афатинибтің AUC және Cmax артады (арту дәрежесі ритонавир енгізілген уақытқа байланысты). Афатинибті Алувиа препаратымен біріктіріп қолданғанда сақтық таныту керек. Дозаны түзету жөніндегі нұсқауларды афатинибке арналған нұсқаулықтан қараңыз. Афатинибті қолданғанда жағымсыз реакцияларының көрінісін бақылап отыру керек. Церитиниб Лопинавирмен/ритонавирмен бір мезгілде қолданғанда лопинавирдің/ритонавирдің CYP3A және P-гликопротеинді тежеу әсерінің салдарынан сарысуда церитиниб концентрациясы артуы мүмкін. Церитинибті Алувиа препаратымен бір мезгілде қолданғанда ерекше сақ болу қажет. Дозаны түзету нұсқауларын церитинибті медициналық қолдану жөніндегі нұсқаулықтан қараңыз. Церитинибті қолдану кезінде жағымсыз реакциялар көрінісін бақылап отыру керек. Дасатиниб және нилотиниб сияқты тирозинкиназаның көптеген тежегіштері, винкристин және винбластин Лопинавирмен/ритонавирмен бір мезгілде қолданғанда сарысу концентрациясы жоғарылап, бұл кейбірі ауыр болуы ықтимал жағымсыз реакциялардың көбеюіне әкелуі мүмкін. Энкорафениб Сарысудағы энкорафениб концентрациясы лопинавирдің/ритонавирдің CYP3A тежеу әсеріне байланысты артуы мүмкін. Энкорафенибті немесе Алувиа препаратын бір мезгілде қолдану энкорафенибтің жүйелі әсерін арттыруы мүмкін, бұл QT аралығының ұзаруы сияқты ауыр жағымсыз реакциялар қаупін арттыруы мүмкін. Энкорафенибті Алувиа препаратымен бірге қолданудан аулақ болу керек. Егер қабылдаудың пайдасы қаупінен асып түссе және Алувиа препаратын қолдану керек болса, пациенттерді жағымсыз реакциялардың пайда болуына мұқият тексеру керек. Фостаматиниб Фостаматиниб пен лопинавирді/ритонавирді бір мезгілде қолдану фостаматинибтің R406 метаболитінің жүйелі әсерін арттыруы мүмкін, бұл гепатоуыттылық пен нейтропения, гипертензия немесе диарея сияқты дозаға тәуелді жағымсыз реакцияларға әкелуі мүмкін. Осындай жағымсыз реакциялар пайда болған кезде дозаны азайту жөніндегі нұсқауларды фостаматинибті медициналық қолдану жөніндегі нұсқаулықтан қараңыз. Ибрутиниб Лопинавирдің/ритонавирдің CYP3A тежеу әсері салдарынан сарысуда ибрутиниб концентрациясы артуы мүмкін. Алувиа препаратымен бір мезгілде ибрутиниб қолданылғанда сарысуда ибрутиниб концентрациясы жоғарылауы мүмкін, ал соның салдарынан ісік лизисі синдромының даму қаупін қоса, уыттылықтың даму ықтималдығы артады. Ибрутиниб және Алувиа препаратын бір мезгілде қолданбаған дұрыс. Егер пациент үшін пайдасы қаупінен асып түссе және Алувиа препаратымен бірге қолдану қажет болса, ибрутиниб дозасын 140 мг дейін азайтып, пациенттерде уыттылық көріністерін бақылап отыру қажет. Нератиниб Ритонавирдің CYP3A тежеу әсері салдарынан сарысуда нератиниб концентрациясы артуы мүмкін. Нератинибті Алувиа препаратымен бір мезгілде қолдану гепатоуыттылықты қоса, ықтимал ауыр және/немесе өмірге қауіпті жағымсыз реакциялар салдарынан қарсы көрсетілімді. Венетоклакс Лопинавирдің/ритонавирдің CYP3A тежеу әсеріне орай сарысуда концентрацияның жоғарылауы, ал соның салдарынан емдеудің басында және дозаны арттыру фазасы барысында ісік лизисі синдромының даму қаупінің артуы мүмкін (венетоклакс нұсқаулығын қараңыз). Венетоклакстың тұрақты тәуліктік дозасын қабылдайтын және дозаны арттыру фазасын аяқтаған пациенттерде CYP3A күшті тежегіштерімен бір мезгілде қолданғанда препарат дозасын кемінде 75% азайту керек. Пациенттер венетоклакстың уыттылық белгілері тұрғысынан мұқият қадағалауда болуы тиіс. Венетоклакс, энкорафениб, ибрутиниб, ивосидениб, нилотиниб және дазатиниб дозасы аталған препараттарды қолдану жөніндегі нұсқаулықтарға сәйкес таңдалуы тиіс. Антикоагулянттар Варфарин Варфаринді лопинавир/ритонавирмен бірге енгізу CYP2C9 индукциясымен байланысты концентрациясына әсер етуі мүмкін. ХҚҚ (халықаралық қалыптасқан қатынас) қадағалау ұсынылады. Ривароксабан (ритонавирмен тәулігіне 2 рет 600 мг) Лопинавирдің/ритонавирдің CYP3A және P-gp тежеуіне орай, ривароксабанның AUC 155%, Cmax 55% артады. Ривароксабан мен Алувиа препаратын бірге қабылдау ривароксабанның жүйелі әсерін арттыруы, ал бұл қан кету қаупін жоғарылатуы мүмкін. Алувиа препаратымен қатарлас ем қабылдап жүрген пациенттерге ривароксабан қолдану ұсынылмайды. Ворапаксар Лопинавирмен/ритонавирмен бір мезгілде қолданғанда CYP3A тежелу әсері салдарынан сарысудағы концентрациясы артуы мүмкін. Ворапаксар және Алувиа препаратын бір мезгілде қолдану ұсынылмайды. Құрысуға қарсы препараттар Фенитоин Лопинавир/ритонавир әсерімен CYP2C9 және CYP2C19 индукциялануы нәтижесінде тепе-тең концентрациялары орташа төмендеді. Лопинавир концентрациялары фенитоиннің CYP3A индукциялауы себебінен төмендеген. Фенитоинді Алувиа препаратымен біріктірілімде қолданғанда сақтық таныту керек. Алувиа препаратымен бірге қолданғанда фенитоин деңгейін бақылап отыру қажет. Фенитоинмен бірге қолданғанда Алувиа препаратының дозасын арттыру қажет болуы мүмкін. Клиникалық практикада дозаны түзету зерттелмеді. Алувиа препараты тәулігіне 1 рет фенитоинмен біріктірілімде қабылданбауы тиіс. Карбамазепин және фенобарбитал Карбамазепинді лопинавирмен/ритонавирмен бір мезгілде қолданғанда сарысу концентрациясы CYP3A тежелуі салдарынан жоғарылауы мүмкін. Лопинавир концентрациялары карбамазепиннің және фенобарбиталдың CYP3A индукциялауы себебінен төмендеуі мүмкін. Карбамазепинді немесе фенобарбиталды Алувиа препаратымен біріктіріп қолданғанда сақтық таныту керек. Алувиа препаратымен бірге қолданғанда карбамазепин немесе фенобарбитал деңгейін бақылап отыру керек. Карбамазепинмен немесе фенобарбиталмен бірге қолданғанда Алувиа препаратының дозасын арттыру қажет болуы мүмкін. Клиникалық практикада дозаны түзету зерттелмеді. Алувиа препараты тәулігіне 1 рет карбамазепинмен және фенобарбиталмен біріктірілімде қабылданбауы тиіс. Ламотриджин және вальпроат Ламотриджинді метаболиздейтін глюкуронидаза индукциясына орай, ламотриджиннің AUC 50%, Cmax 46%, Cmin 56% азаяды. Вальпроат концентрациялары төмендейді. Алувиа препаратын және вальпрой қышқылын немесе вальпроатты бір мезгілде қолданғанда вальпрой қышқылы әсерінің төмендеуі тұрғысынан пациенттерді мұқият бақылап отыру қажет. Алувиа препаратын қолдануды бастаған немесе тоқтатқан пациенттерге ламотриджиннің демеуші дозаларын қатарлас қабылдау кезінде: Алувиа препаратын қосымша қолданған жағдайда ламотриджин дозасын арттыруға немесе Алувиа препаратын қабылдауды тоқтатқан жағдайда азайтуға болады; осыған байланысты, ламотриджин дозасын түзету қажеттілігін түсіну мақсатында плазмадағы ламотриджин концентрациясына, атап айтқанда, Алувиа препаратын қолданудың басталуына немесе тоқтатылуына дейін және одан кейін 2 апта бойы мониторинг өткізілуі тиіс. Алувиа препаратын қолданып жүрген және ламотриджин қолдануды бастаған пациенттерге ламотриджин дозасына ұсынылған арттыруды түзету қажет емес. Антидепрессанттар және анксиолитиктер Тразодон бір рет (ритонавирмен, тәулігіне 2 рет 200 мг) Тразодонның AUC 2,4 есе артады. Тразодон мен ритонавирді бірге қолданудан кейін жүрек айну, бас айналу, артериялық гипотензия және естен танулар түрінде жағымсыз құбылыстар байқалды. Алувиа препаратымен біріктірілімінің тразодон концентрациясының ұқсас жоғарылауын туындататыны белгісіз. Біріктірілімді сақтықпен қолдану керек, сондай-ақ тразодонның төменірек дозаларын қолдану мүмкіндігін қарастыру керек. Зеңге қарсы препараттар Кетоконазол және итраконазол Кетоконазолды немесе итраконазолды лопинавирмен/ритонавирмен бір мезгілде қолданғанда CYP3A тежелуі әсері салдарынан сарысудағы концентрациясы артуы мүмкін. Кетоконазол мен итраконазолдың жоғары дозаларын (тәулігіне >200 мг) қолдану ұсынылмайды. Вориконазол Вориконазол концентрациясы төмендеуі мүмкін. Осындай емнің болжанатын пайдасы пациент үшін ықтимал қаупінен асып түсетін жағдайларды қоспағанда, вориконазолды Алувиа препаратының құрамында болатын ритонавирдің төменгі дозаларымен (тәулігіне 2 рет 100 мг) бір мезгілде қолданудан сақтану керек. Подаграға қарсы препараттар Колхицин бір рет (ритонавирмен тәулігіне 2 рет 200 мг). Ритонавирдің P-gp және (немесе) CYP3A4 тежеуіне орай, колхициннің AUC 3 есе, Cmax 1,8 есе артады. Колхицинмен байланысты нейробұлшықет уыттылығы (рабдомиолизді қоса) сияқты ауыр жағымсыз реакциялардың даму жиілігінің ықтималды артуына орай, бүйрек және (немесе) бауыр функциясының бұзылуы бар пациенттерге Алувиа препараты мен колхицинді бірге қолдану қарсы көрсетілімді. Бүйрек және бауыр функциясы қалыпты пациенттерге, егер Алувиа препаратымен ем қажет болса, колхицин дозасын азайту немесе препаратты тоқтату керек. Қосымша ақпаратты колхицинді қолдану жөніндегі нұсқаулықтан қараңыз. Антигистаминдік препараттар Астемизол, терфенадин Лопинавирмен/ритонавирмен бір мезгілде қолданғанда CYP3A тежелу әсері салдарынан сарысудағы концентрациясы артуы мүмкін. Осы препараттарды қабылдау нәтижесінде ауыр аритмиялардың даму қаупінің болжамды артуына орай, Алувиа препаратын астемизолмен және терфенадинмен бір мезгілде қолдану қарсы көрсетілімді. Бактерияға қарсы препараттар Фузидий қышқылы Лопинавирдің/ритонавирдің CYP3A тежеуіне байланысты фузидий қышқылының концентрациялары артуы мүмкін. Фузидий қышқылын қолданумен байланысты жағымсыз құбылыстардың, атап айтқанда, рабдомиолиз туындау қаупінің артуына орай, тері және жұмсақ тіндер инфекцияларында Алувиа препараты мен фузидий қышқылын бірге қолдану қарсы көрсетілімді. Препараттарды бірге қолданбауға болмайтын сүйектер мен буындардың инфекциялық аурулары жағдайында қолданғанда бұлшықет жүйесі тарапынан жағымсыз құбылыстардың дамуы тұрғысынан мұқият клиникалық қадағалау ұсынылады. Микобактерияға қарсы препараттар Бедаквилин бір рет (тәулігіне 2 рет 400/100 мг лопинавирмен/ритонавирмен, көп рет) қолданылғанда бедаквилиннің AUC 22% артады, Cmax өзгермейді. Лопинавирмен/ритонавирмен ұзақ уақыт бірге қолданғанда плазмада бедаквилин концентрациясына аса айқын ықпалын байқауға болады. Ықтималды түрде, бұл лопинавир/ритонавир әсерімен CYP3A4 тежелуіне байланысты. Бедаквилин қолданумен байланысты жағымсыз құбылыстардың даму қаупіне орай, бедаквилин және Алувиа препаратын біріктіруден аулақ болу керек. Егер пайдасы қаупінен артық болған жағдайда, бедаквилинді Алувиа препаратымен бірге қолдануды сақтықпен жүзеге асырған жөн. Жиірек электрокардиографиялық мониторинг және трансаминазалар деңгейіне бақылау ұсынылады (бедаквилин нұсқаулығын қараңыз). Деламанид (тәулігіне 2 рет 400/100 мг лопинавирмен/ритонавирмен тәулігіне 2 рет 100 мг) Деламанидтің AUC 22% артады. DM-6705 (деламанидтің белсенді метаболиті) AUC 30% артады. Лопинавирмен/ритонавирмен ұзақ уақыт бірге қолданғанда DM-6705 концентрациясына аса айқын әсері болуы мүмкін. DM-6705 әсерімен QTc аралығының ұзару қаупінің артуына байланысты деламанидті Алувиа препаратымен бір мезгілде қолдану қажет болғанда деламанидпен емдеудің бүкіл кезеңі бойына өте жиі ЭКГ‑мониторинг өткізу ұсынылды (деламанид нұсқаулығын қараңыз). Рифабутин (тәулігіне 1 рет 150 мг) Рифабутиннің (бастапқы дәрілік зат және оның белсенді метаболиті 25-O-дезацетил) AUC 5,7 есе, Cmax 3,5 есе артады. Алувиа препаратымен қолдану кезінде ұсынылған рифабутин дозасы белгіленген күндері (мысалы, дүйсенбі-сәрсенбі-жұма) аптасына 3 рет 150 мг құрайды. Рифабутиннің жүйелі әсерінің жоғарылауында күтуге болатын нейтропенияны және увеитті қоса, рифабутин себеп болған жағымсыз құбылыстарды мұқият бақылау қажет. Аптасына 3 рет 150 мг дозада рифабутин нашар жаққан пациенттерге әрі қарай дозаны аптасына 2 рет (белгіленген күндері) 150 мг дейін төмендету ұсынылады. Аптасына 2 рет 150 мг дозаның рифабутиннің AUC оңтайлы мәнін қамтамасыз ете алмауы мүмкін екенін ескеру керек, бұл рифабутинге төзімділіктің даму қаупіне және емдеу тиімсіздігіне әкелуі мүмкін. Алувиа препараты үшін дозаны түзету қажет емес. Рифампицин Рифампициннің CYP3A индукциялауына байланысты лопинавир концентрациясының елеулі төмендеуін байқауға болады. Алувиа препаратын рифампицинмен бірге қолдану ұсынылмайды, өйткені лопинавир концентрациясының төмендеуі лопинавирдің емдік әсерінің едәуір азаюына әкелуі мүмкін. Алувиа препаратының дозасын тәулігіне 2 рет 400/400 мг дейін (яғни, Алувиа препараты 400/100 мг + ритонавир 300 мг) түзету рифампициннің CYP3A4 индукциялау әсерінің орнын толтыруға мүмкіндік береді. Алайда дозаны осылай түзету АЛТ/АСТ белсенділігінің жоғарылауымен және асқазан-ішек жолы тарапынан бұзылулармен қатар байқалуы мүмкін. Осыған байланысты, аса қажеттілігін қоспағанда, осындай препараттарды бір мезгілде тағайындауға болмайды. Егер бірге қолданбауға болмаса, тәулігіне 2 рет Алувиа препаратының 400/400 мг жоғары дозасын, мұқият емдік дәрілік мониторинг өткізе отырып, рифампицинмен қолдануға болады. Алувиа препаратының дозасын рифампицин енгізу басталған соң ғана арттыруға болады. Психозға қарсы препараттар Луразидон Лопинавирдің/ритонавирдің CYP3A тежеуіне байланысты луразидон концентрациясының жоғарылауы күтіледі. Луразидонмен бірге қолдану қарсы көрсетілімді. Пимозид Лопинавирдің/ритонавирдің CYP3A тежеуіне байланысты пимозид концентрациясының жоғарылауы күтіледі. Алувиа препараты мен пимозидті, осы препаратты қабылдау нәтижесінде ауыр гематологиялық ауытқулар мен басқа ауыр жағымсыз құбылыстардың даму қаупіне байланысты, бір мезгілде қолдану қарсы көрсетілімді. Кветиапин Лопинавирдің/ритонавирдің CYP3A тежеуіне байланысты кветиапин концентрациясының жоғарылауы күтіледі. Алувиа препараты мен кветиапинді бірге қолдану қарсы көрсетілімді, өйткені ол кветиапинмен байланысты уыттылықтың даму ықтималдығын арттыруы мүмкін. Бензодиазепиндер Мидазолам Лопинавирдің/ритонавирдің CYP3A тежеуіне байланысты ішке қабылдағанда мидазоламның AUC 13 есе, парентеральді енгізгенде мидазоламның AUC 4 есе артады. Алувиа препаратын мидазоламды ішке қолданумен бір мезгілде қабылдау қарсы көрсетілімді, ал мидазоламды парентеральді қолданғанда айрықша сақ болу керек. Алувиа препаратын мидазоламды парентеральді қолданумен бір мезгілде қабылдау тыныс алудың тежелуі және (немесе) ұзақ уақыт седация дамыған жағдайда клиникалық мониторингті күшейту, әрі талапқа сай емдеу мақсатында қарқынды емдеу бөлімінде немесе осыған ұқсас жағдайларда жүргізілу керек. Мидазолам дозасын түзету, әсіресе, осы препаратты қайталап енгізгенде қажет болуы мүмкін. Бета2-адренорецепторлар агонистері (ұзақ әсер ететін) Салметерол Салметерол концентрациялары лопинавирдің/ритонавирдің CYP3A тежеуіне орай артуы мүмкін. Біріктіріп қолдану QT аралығының ұзаруын, жүректің жиі соғуын және синустық тахикардияны қоса, салметерол қолданумен байланысты жүрек-қантамыр жүйесі тарапынан жағымсыз құбылыстардың даму қаупін арттыруы мүмкін. Осыған байланысты, Алувиа препараты мен салметеролды бірге қолдану ұсынылмайды. Кальций өзекшелерінің блокаторлары Фелодипин, нифедипин және никардипин Лопинавирдің/ритонавирдің CYP3A тежеуіне байланысты фелодипин, нифедипин және никардипин концентрациялары жоғарылауы мүмкін. Осы дәрілік препараттарды Алувиа препаратымен бір мезгілде қолданғанда емдік әсеріне және қолайсыз құбылыстарына клиникалық мониторинг өткізу ұсынылады. Глюкокортикостероидтар Дексаметазон Дексаметазонның CYP3A индукциялауына орай лопинавир концентрациялары төмендеуі мүмкін. Осы дәрілік препараттарды Алувиа препаратымен бір мезгілде қолданғанда вирусқа қарсы тиімділігіне клиникалық мониторинг өткізу ұсынылады. Флутиказон пропионаты, будесонид, триамцинолон ингаляциялық, инъекциялық немесе мұрын ішіне қолдану кезінде Флутиказон пропионатының плазмадағы концентрациясы (тәулігіне 4 рет мұрын ішіне 50 мкг қолданғанда) артады, кортизол деңгейі 86% төмендейді. Флутиказон пропионатын ингаляциялық қолдану кезінде аса айқын әсерін күтуге болады. Лопинавирді/ритонавирді флутиказон пропионатымен бірге ингаляция түрінде немесе мұрын ішіне қолданған пациенттерде, Иценко-Кушинг синдромын және бүйрекүсті без функциясының бәсеңдеуін қоса, глюкокортикостероидтардың жүйелі әсерлерінің дамығаны хабарланды; осындай құбылыстарды метаболизмі P450 3A жолымен жүретін басқа глюкокортикостероидтарды, мысалы, будесонид пен триамцинолонды пайдаланғанда да байқауға болады. Демек, емдеудің ықтималды пайдасы жүйелі глюкокортикостероидтар әсерлерінің даму қаупінен асып түсетін жағдайлардан басқа, Алувиа препаратын және осы глюкокортикостероидтарды бірге қолдану ұсынылмайды. Жергілікті және жүйелі әсерлерін мұқият бақылаумен глюкокортикостероид дозасын төмендетуді немесе CYP3A4 субстраты болып табылмайтын глюкокортикостероидтарға (мысалы, беклометазон) ауысуды қарастыру керек. Оның үстіне, глюкокортикостероид препараттарын тоқтатқан жағдайда ұзақ уақыт бойы дозаны біртіндеп азайту қажет болуы мүмкін. 5 типті фосфодиэстераза тежегіштері (ФДЭ-5) Аванафил (ритонавирмен тәулігіне 2 рет 600 мг) Лопинавирдің/ритонавирдің CYP3A тежеуіне орай аванафилдің AUC 13 есе артады. Аванафил мен Алувиа препаратын бірге қолдану қарсы көрсетілімді. Тадалафил және силденафил Лопинавирдің/ритонавирдің CYP3A тежеуіне орай тадалафилдің AUC 2 есе артады. Лопинавирдің/ритонавирдің CYP3A тежеуіне орай силденафилдің AUC 11 есе артады. Өкпенің артериялық гипертензиясын емдеу үшін. Алувиа препараты мен силденафилді бірге қолдану қарсы көрсетілімді. Алувиа препараты мен тадалафилді бірге қолдану ұсынылмайды. Эрекциялық дисфункцияны емдеу үшін. Алувиа препаратымен емделіп жүрген пациенттер силденафил немесе тадалафил қолданғанда сақтықпен қолдану және артериялық гипотензия, естен тану, көрудің бұзылуы және ұзаққа созылатын эрекция сияқты жағымсыз құбылыстарға мұқият мониторинг өткізу керек. Алувиа препаратымен бірге қолданғанда силденафил дозасы 48 сағат бойы 25 мг-ден аспауы тиіс, ал тадалафил дозасы әр 72 сағат сайын 10 мг-ден аспауы тиіс. Варденафил Лопинавирдің/ритонавирдің CYP3A тежеуіне орай варденафилдің AUC 49 есе артады. Варденафил мен Алувиа препаратын бірге қолдану қарсы көрсетілімді. Қастауыш алкалоидтары Дигидроэрготамин, эргоновин, эрготамин, метилэргоновин. Лопинавирмен/ритонавирмен бір мезгілде қолданғанда CYP3A тежелу әсері салдарынан сарысудағы концентрациясы артуы мүмкін. Алувиа препараты мен қастауыш алкалоидтарын бір мезгілде қолдану қарсы көрсетілімді, өйткені ол вазоспазм мен ишемияны қоса, қастауыштардың жедел уыттылығына әкелуі мүмкін. АІЖ моторикасының стимуляторлары Цизаприд Лопинавирмен/ритонавирмен бір мезгілде қолданғанда CYP3A тежелу әсері салдарынан сарысудағы концентрациясы артуы мүмкін. Алувиа препаратын цизапридпен бір мезгілде қолдану осы препаратты қабылдау нәтижесінде ауыр аритмиялардың даму қаупінің болжамды артуына орай қарсы көрсетілімді. С вирустық гепатитін емдеуге арналған тікелей әсер ететін вирусқа қарсы препараттар Элбасвир/гразопревир (тәулігіне 1 рет 50/200 мг) Элбасвирдің AUC 2,71 есе, Cmax1,87 есе, C24 3,58 есе артады. CYP3A тежелуін қоса, механизмдер біріктірілімімен байланысты гразопревирдің AUC 11,86 есе, Cmax 6,31 есе, C24 20,70 есе артады. Лопинавирдің концентрациясы өзгермейді. Алувиа препаратын элбасвирмен/ гразопревирмен бір мезгілде қолдануға болмайды. Омбитасвир/паритапревир/ритонавир + дасабувир (тәулігіне 2 рет 400/100 мг лопинавирмен/ритонавирмен тәулігіне 1 рет 25/150/100 мг + тәулігіне 2 рет 400 мг) Омбитасвир концентрациялары өзгермейді. CYP3A/эффлюксті тасымалдаушылар тежелуіне байланысты паритапревирдің AUC 2,17 есе, Cmax 2,04 есе, Ctrough 2,36 есе артады. Дасабувир концентрациялары өзгермейді. Лопинавирдің концентрациясы өзгермейді. Омбитасвир/паритапревир/ритонавир (тәулігіне 2 рет 400/100 мг лопинавирмен/ритонавирмен тәулігіне 1 рет 25/150/100 мг) Омбитасвир концентрациялары өзгермейді. СYP3A/эффлюксті тасымалдаушылар тежелуіне байланысты паритапревирдің AUC 6,10 есе, Cmax 4,76 есе, Ctrough 12,33 есе артады. Лопинавирдің концентрациясы өзгермейді. Бірге қолдану қарсы көрсетілімді. Лопинавир/ритонавир 800/200 мг тәулігіне 1 рет дасабувирмен біріктірілімде немесе онсыз омбитасвирмен/паритапревирмен/ритонавирмен қолданылды. ТӘВҚП және лопинавир әсері тәулігіне екі рет 400/100 мг лопинавир/ритонавир қолданғанда байқалған әсеріне сәйкес болды. Глекапревир/ пибрентасвир Сарысудағы концентрациясы лопинавирдің/ритонавирдің Р-gp, OATP1B және BCRP тежеуіне байланысты жоғарылауы мүмкін. Алувиа препаратын және глекапревирді/ пибрентасвирді бір мезгілде қолдану глекапревир концентрациясының жоғарылауынан туындаған АЛТ деңгейінің жоғарылау қаупінің артуына байланысты ұсынылмайды. Софосбувир/ велпатасвир/ воксилапревир Сарысудағы софосбувир/ велпатасвир/ воксилапревир концентрациясы лопинавирдің/ритонавирдің Р-gp, OATP1B1/3 және BCRP тежеуіне байланысты жоғарылауы мүмкін. Алайда, тек воксилапревир концентрациясының жоғарылауы клиникалық тұрғыдан орынды болып саналады. Уыттылықтың ықтимал жоғарылауына байланысты Алувиа препаратын және софосбувирді/ велпатасвирді/ воксилапревирді бір мезгілде қолдану ұсынылмайды. СГВ протеаза тежегіштері Симепревир (100 мг ритонавирмен күнделікті тәулігіне 2 рет 200 мг) Симепревирдің AUC 7,2 есе, Cmax 4,7 есе, Cmin 14,4 есе артады. Алувиа препараты мен симепревирді бірге қолдану ұсынылмайды. Өсімдік тектес дәрілік препараттар Шайқурай препараттары (Hypericum perforatum) Құрамында шайқурай бар CYP3A препараттарының индукциялауына орай, плазмада лопинавир концентрациялары төмендеуі мүмкін. Құрамында шайқурай бар (Hypericum perforatum) препараттарды лопинавирмен және ритонавирмен біріктірілімде қабылдауға болмайды. Егер пациент шайқурай препараттарын қабылдап жүрген болса, осындай препараттар қабылдауды дереу тоқтату және мүмкіндігінше вирустық жүктемені тексеру керек. Шайқурай қабылдауды тоқтатудан кейін плазмада лопинавир және ритонавир деңгейлері жоғарылауы мүмкін. Алувиа препаратының дозасын түзету қажет болуы мүмкін. Индукцияланған әсері шайқурай препараттарымен емдеуді тоқтатқаннан кейін 2 апта бойы сақталуы мүмкін. Осылайша, Алувиа препаратын қабылдауды шайқурай қабылдауды тоқтатқаннан кейін 2 апта өткен соң бастауға болады. Иммундепрессанттар Циклоспорин, сиролимус (рапамицин), такролимус Лопинавирдің/ритонавирдің CYP3A тежеуіне байланысты циклоспорин, сиролимус (рапамицин), такролимус концентрациялары жоғарылауы мүмкін. Осы препараттардың деңгейі плазмада тұрақтанғанша емдік концентрациясын жиірек бақылау ұсынылады. Липидтердің концентрациясын төмендететін препараттар Ловастатин, симвастатин Лопинавирдің/ритонавирдің CYP3A тежеуі салдарынан плазмада ловастатин немесе симвастатин концентрациясының айқын жоғарылағаны байқалады. ГМГ-КоА-редуктаза тежегіштері концентрациясының жоғарылауы, рабдомиолизді қоса, миопатияны тудыруы мүмкін болғандықтан, Алувиа препаратын бұл препараттармен біріктірілімде тағайындау қарсы көрсетілімді. Аторвастатин Лопинавирдің/ритонавирдің CYP3A тежеуіне орай аторвастатиннің AUC 5,9 есе, Cmax 4,7 есе артады. Алувиа препаратын аторвастатинмен бір мезгілде қолдану ұсынылмайды. Егер аторвастатин қабылдау қажет болып танылса, қауіпсіздігін мұқият бақылаумен аторвастатиннің ең аз тиімді дозалары пайдаланылуы тиіс. Розувастатин (тәулігіне 1 рет 20 мг) Розувастатиннің AUC 2 есе, Cmax 5 есе артады. Розувастатин CYP3A4 арқылы аз дәрежеде метаболизденсе де, плазмада оның концентрациясының артуы байқалады. Өзара әрекеттесу механизмін ақуыздар тасымалының тежелуімен түсіндіруге болады. Алувиа препаратымен бір мезгілде қолданғанда сақтық таныту және розувастатин дозасын азайту керек. Флувастатин немесе правастатин Флувастатиннің немесе правастатиннің клиникалық мәнді өзара әрекеттесуі күтілмейді. Правастатин CYP450 арқылы метаболизденбейді. Флувастатин CYP2C9 арқылы ішінара метаболизденеді. Егер ГМГ-КоА-редуктаза тежегішімен емдеу көрсетілсе, флувастатин немесе правастатин қолдану ұсынылады. Ломитапид Ломитапид CYP3A4 көмегімен болатын метаболизм үшін сезімтал субстрат болып табылады. CYP3A4 тежегіштері плазмадағы ломитапид концентрациясын арттырады, ал күшті тежегіштер концентрацияны шамамен 27 есе арттырады. Ломитапидті CYP3A4 орташа немесе күшті тежегіштерімен бір мезгілде қолдану қарсы көрсетілімді. Апиындар Бупренорфин (тәулігіне 1 рет 16 мг) Бупренорфин концентрациялары өзгермейді. Дозаны түзету қажет емес. Метадон Метадон концентрациялары төмендейді. Плазмада метадон деңгейлерін бақылап отыру ұсынылады. Пероральді контрацептивтер Этинилэстрадиол Этинилэстрадиол концентрациялар төмендейді. Алувиа препаратын құрамында этинилэстрадиол бар контрацептивтермен бірге қолданған жағдайда (контрацепция түріне байланыссыз, мысалы, ішке қабылдауға арналған препарат немесе бұласыр) контрацепцияның қосымша әдістерін пайдалану қажет. Никотинге тәуелділікті емдеуге арналған препараттар Бупропион Бупропионның және оның белсенді метаболиті – гидроксибупропионның AUC және Cmax шамамен 50% төмендейді. Осындай әсерін бупропион метаболизмінің күшеюі тудырады. Егер Алувиа препаратымен бір мезгілде бупропион қолдану қажет болып танылса, емдік әсерін мұқият бақылау және байқалған индукцияға қарамастан, ұсынылған дозадан асырмау керек. Тиреоид гормондары препараттарымен орын басу емі Левотироксин Тіркеуден кейінгі кезеңде құрамында ритонавир бар препараттар мен левотироксиннің ықтималды өзара әрекеттесу жағдайлары жөнінде хабарламалар алынды. Левотироксинмен ем қабылдаған пациенттерде Алувиа препаратымен емнің басталуынан және/немесе аяқталуынан кейін, кем дегенде, бір ай бойы тиреотроп гормон деңгейін бақылып отыру керек. Тамыр кеңейтетін препараттар Бозентан Бозентанның CYP3A4 индукциялауына орай, лопинавир/ритонавир концентрациялары төмендейді. Лопинавирдің/ритонавирдің CYP3A4 тежеуіне орай бозентанның AUC 5 есе, Cmax 6 есе, емнің басында бозентанның Cmin шамамен 48 есе артады. Алувиа препаратын бозентанмен қолданғанда сақтық таныту керек. Алувиа препаратын бозентанмен қатар тағайындағанда АИТВ емінің тиімділігін бақылап отыру және бозентанмен байланысты уытты құбылыстардың дамуы тұрғысынан, әсіресе, препараттарды бірге қолданудың бірінші аптасы ішінде пациенттерді бақылауға алу керек. Риоцигуат Лопинавирмен/ритонавирмен бір мезгілде қолданғанда лопинавирдің/ритонавирдің CYP3A және P-гликопротеинді тежеу әсері салдарынан сарысудағы концентрациясы артуы мүмкін. Алувиа препаратымен риоцигуатты бір мезгілде қабылдау ұсынылмайды (риоцигуатқа арналған қолдану жөніндегі нұсқаулықты қараңыз). Басқа дәрілік препараттар Белгілі метаболизмдік бейіндер негізінде Алувиа препараты мен дапсон, триметоприм, сульфаметоксазол, азитромицин немесе флуконазол арасында клиникалық мәнді өзара әрекеттесу күтілмейді. Алувиа құрамында Р450 цитохромы CYP3A изоферментінің тежегіштері болып табылатын лопинавир мен ритонавир бар. Алувиа препаратын және бастапқыда CYP3A жүйесімен метаболизденетін дәрілік заттарды бір мезгілде тағайындау плазмалық концентрацияларын арттыруы немесе олардың емдік әсері мен жағымсыз реакцияларын ұзартуы мүмкін. Бедаквилинді CYP3A4 күшті тежегіштерімен бірге қолдану бедаквилиннің жүйелі әсерін арттыруы мүмкін, бұл бедаквилинмен байланысты жағымсыз реакцияларының туындау қаупін ықтималды арттыруы мүмкін. Сондықтан бедаквилиннің лопинавирмен/ритонавирмен біріктірілімінен аулақ болу керек. Дегенмен де, лопинавирмен/ритонавирмен бірге бедаквилинмен емдеуді, егер пайдасы қаупінен артық болған жағдайда абайлап жүргізуге болады. Электрокардиограмманы жиірек бақылау және трансаминазаларға мониторинг өткізу ұсынылады. Деламанидті CYP3A изоферментінің күшті тежегіштерімен (лопинавир/ритонавир) бірге қолдану деламанид метаболитінің экспозициясын арттыруы мүмкін, бұл QT аралығының ұзаруымен астасады. Алайда, егер деламанид пен лопинавирді/ритонавирді қолдану шын мәнінде қажет болса, деламанидпен емдеудің бүкіл кезеңі бойына ЭКГ мониторингін өткізу керек. Колхицинмен және ритонавир сияқты CYP3A изоферментінің күшті тежегіштерімен ем қабылдаған пациенттерде өмірге қатер төндіретін жағдайлар және өліммен аяқталған жағдайлар тіркелді. Бүйрек немесе бауыр жеткіліксіздігі бар пациенттерге колхицинді бір мезгілде қабылдау қарсы көрсетілімді. Алувиа мыналармен біріктіруге: - өкпенің артериялық гипертензиясын емдеуге тағайындалған тадалафилмен ұсынылмайды - риоцигуатпен ұсынылмайды - ворапаксармен ұсынылмайды - фузидий қышқылымен сүйек-буын инфекцияларында ұсынылмайды - сальметеролмен ұсынылмайды - ривароксабанмен ұсынылмайды. Алувианы аторвастатинмен біріктіру ұсынылмайды. Аторвастатин қатаң түрде көрсетілген жағдайларда соңғысының ең төмен дозасын, болжамды жағымсыз реакцияларын мұқият қадағалай отырып, пайдалану керек. Алувиа розувастатинмен бірге тағайындалғанда сақтық таныту және ең төмен дозасын пайдалану қажет. Пациентке ГМГ-КоА-редуктаза препараттарымен емдеу көрсетілген жағдайларда правастатин немесе флувастатинді пайдалану ұсынылады. Фосфодиэстераза тежегіштері Алувиа препаратын қолданатын пациенттерде эрекциялық дисфункцияны емдеу үшін силденафилді, тадалафилді немесе варденафилді сақтықпен қолдану керек. Бұл дәрілік заттарды Алувиа препаратымен бірге қолдану қан плазмасында олардың концентрациясын елеулі жоғарылатады және артериялық гипотензия, естен тану, көрудің бұзылуы және эрекцияның ұзаруы сияқты жағымсыз реакциялардың пайда болуына әкеледі деп күтіледі. Өкпенің артериялық гипертензиясы бар пациенттерде силденафил мен Алувиа препаратын қолдану қарсы көрсетілімді. Алувианы хлорфенирамин, хинидин, эритромицин, кларитромицин сияқты QT аралығын ұзартатын дәрілік заттармен қолданғанда ерекше назар аудару қажет. Осылайша, Алувиа бір мезгілде тағайындалған препараттардың концентрациясын жоғарылатуы мүмкін, бұл жүрек-қантамыр жүйесі тарапынан жағымсыз реакциялардың даму қаупінің артуымен қатар байқалды. Кардиалық жағымсыз реакциялар клиникаға дейінгі сынақтар кезінде білінді, яғни Алувианың ықтималды кардиалық әсерін жоққа шығаруға болмайды. Алувиа мен рифампицинді бір мезгілде қолдану ұсынылмайды. Рифампицин Алувиамен біріктірілгенде ритонавир концентрациясын едәуір жоғарылатады, бұл лопинавирдің емдік тиімділігінің елеулі төмендеуін туындатуы мүмкін. Лопинавирдің/ритонавирдің қажетті концентрациясына өте жоғары дозаларын қолдану арқылы жетуге болады, алайда бұл гепатоуыттылықтың және гастроинтестинальді уыттылықтың дамуымен қатарласады. Демек, қатаң қажеттілік жағдайларын қоспағанда, осы біріктірілімді тағайындаудан сақтану керек. Алувиа мен флутиказонды немесе будесонид және триамцинолон сияқты CYP3A4-пен метаболизденетін басқа глюкокортикостероидтарды, Кушинг синдромы мен бүйрекүсті без функциясының бәсеңдеуін қоса, глюкокортикостероидтардың ықтималды жүйелі әсерлерінің қаупінен пайдасы асып түсетін жағдайларды қоспағанда, бір мезгілде қолдану ұсынылмайды.

Сақтау мерзімі 3 жыл. Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды. Сақтау шарттары 30оС-ден аспайтын температурада сақтау керек. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!